We konden de voorbije week al eens proeven van enkele warme zomerse dagen maar als we op deze eerste zondag van mei de Roeselaarse afrit nemen pakken de wolken samen en valt de regen met bakken uit de hemel. Gelukkig is deze natte periode van korte duur want als we “Den Hazelt” bereiken is het droog, we zijn vandaag inderdaad te gast bij “de Sterrebosstappers” die traditioneel op de eerste zondag van mei hun Sterrebostocht organiseren.

Het is juist middag als we vertrekken voor een wandeling van ongeveer 12km die ons door het groene hinterland van de Rodenbachgemeente zal voeren. Deze omgeving is gekend als een residentiële buurt en het is dan ook tussen de wulpse stulpjes dat we onze eerste kilometers malen. Nadat we de Roeselaarse ring hebben gedwarst kiest de parcoursmeester voor de verkenning van het natuurreservaat “De Kleiputten”; dit is een prachtige brok natuur die het restant is van de voormalige steenbakkerij die nog tot 1984 actief was.

Na deze periode werden de putten gebruikt als stort maar later zorgde Natuurpunt ervoor dat deze zone toegankelijk werd en kon beheerd worden als open water en moerasgebied. De gele pijltjes sturen ons op frisgroene graswegels door deze ontluikende en verrassend mooie natuur, het is voor mij een ongekend stukje groen alwaar het uiterst leuk wandelen is. Als we wat later het bos verlaten zien we meteen het groene dak van de St-Hernricuskerk van Zilverberg, het hoogste punt van de Roeselare. Hier bevindt zich onze controlepost maar vooraleer we deze bereiken stappen we over een lichte glooiing en passeren op een smalle kasseiweg enkele ferme villa’s. Na een leuk uurtje stappen zijn we na 5,4km toe aan een verfrissing die we dan ook vinden in de moderne en ruime controlepost langs de drukke weg naar Menen.

We hebben geluk want het zonnetje schijnt en van buien is er op dit ogenblik totaal geen sprake. Even later zijn we op weg naar het prachtige Sterrebos maar vooraleer we dit kasteelpark bereiken passeren we nog een privé-dierentuin. In de uitgestrekte voortuin van een exuberante villa hebben de eigenaars voor een allegaartje gezorgd van alles dat enigszins kan vliegen. Het is een mooi schouwspel om de elegante roze flamingo’s, de speelse emoe’s en de prachtige kraanvogels te aanschouwen. Nadat we de tijd hebben genomen om dit te bekijken wandelen we even later het 27ha grote Sterrebos binnen, het volgende aantrekkingspunt van deze mooie wandeling. We stappen eventjes parallel met de omheining om kortelings later op mooie boswegels het centrale punt van dit park te bereiken.

Mijn vriendin, die hier vlakbij werkzaam is, weet me te vertellen dat de naam ‘Sterrebos’ afgeleid is van dit centraal punt want hier komen in stervorm negen boswegels samen. Op dit punt duiken we één van deze negen wegels in en stappen zo naar het prachtige renaissancekasteel toe dat we in al zijn facetten kunnen aanschouwen. Het slot is omgeven door een brede watergordel wat voor een prachtig beeld zorgt, we laten het gebouw aan onze rechter zijde en flaneren op aangename bospaadjes verder totdat we via een zij-ingang het domein verlaten. We naderen nu zeer snel de eindmeet en deze laatste kilometer wandelen we opnieuw door een residentiële zone die we wat later inwisselen voor een laatste stukje groen langs een bochtige beek. Het verharde wandelpad zet ons om 14u30 feilloos af aan de ingang van de startzaal alwaar menig wandelaar geniet van een welriekende braadworst.

Meer dan 1700 wandelaars vonden de weg naar Rumbeke waaronder drie busdelegaties uit Landegem, Wolvertem en Namen. Deze mensen zullen net zoals wij tevreden geweest zijn met deze perfect georkestreerde wandeltocht door het Roeselaarse hinterland. We genieten met een glas gerstenat en een eclair nog even na van deze innemende zondagse wandeltocht die ons zeker kon bekoren.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Wim Verhelst )
• fotoreportage ( Georges Ditillieu )