Wie houd van bos en natuur, mocht op vrijdag 7 mei zeker niet ontbreken tijdens de Lente-Bossentocht van de Ruiseleedse "Molenstappers". Een wandelhappening  die vooral gekruid werd met veel bos , natuur en privédomeinen , omzeggens 90% stappen op onverharde wegen. Dit allemaal, kende zijn uitvalspunt vanuit zaal Kruispunt,  alwaar voorzitter Frans Debouck en zijn equipe ons een viertal wandelafstanden wist aan te bieden tussen 6 en 15 km wandelplezier.

  

Het beloofde een heerlijk lenteweertje te worden en af en toe zou de zon eventjes door het wolkendek komen priemen. Starten deden we in en om het piepkleine dorpje Kruiskerke , een landelijke gemeente begrensd aan Ruiselede en Aalter. Amper een zakdoek groot, maar met heel wat natuurdomeinen in de nabije omgeving. Vrij vlug bereikte men de eerste rustpost waar het feest kon beginnen met een gratis drankbedeling. Daaropvolgend stuurde men ons af op een kleine veldwegel op weg naar de lange prachtige Heislodreef van waaruit men De Vorte Bossen in gestuurd werd, een 50 ha groot wandelavontuur.

“ De Vorte Bossen, wat in het plaatselijk dialect zoveel als ‘ rotte bossen’ betekent, grossieren in naaldbossen, eiken - en berkenbossen, varens en bramen. ’s Zomers creëert de bloeiende struikheide een mooi paars effect, in de lente wordt de vallei van de Pachtebeek en de Wantebeek bedekt met een kleurrijk tapijt van bosanemonen en sleutelbloemen. Ook heel wat vogels vinden hier een thuishaven , zelfs de buizerd en de eekhoorn zijn er met wat geluk te vinden. Dit alles is getint met een oase van rust met een uitstekende fauna en flora .”

Het was uitzonderlijk genieten van deze prachtige natuur die we overmeesterden langs mooie kleine smalle bospadjes, dreven midden het natuurparadijs. Ter hoogte van het gehucht de “ Krommekeer” stapten wij over naar het volgende natuurpunt, met name : de Gemeentebossen.  Het parochieveld wandelpad zou geruime tijd in ons gezelschap vertoeven en vormde een leidraad  langs de vele padjes en dreven doorkliefd door enkele kleine kreekjes die overbrugt werden met kleine smalle balkjes. Na een zanderige veldweg door een tuinbouwbedrijf kwam er opnieuw een verrassend beeld te voorschijn toen we een kleine smalle wegel opstapten die krinkelend een weg zocht door de dichte struiken. Een stukje privé van de familie Pottelberg , die ons lieten meegenieten van al dit natuurschoon. Uiteindelijk werden er zandige veldwegen onder de voetzolen geschoven welke ons wisten af te zetten aan de loods van Plantenkwekerij De Bel , de centrale rustpost van dit wandelgebeuren.

Vervolgens zou men ons van hieruit opnieuw op pad sturen voor een aanvullingslus  door de bossen van het Parochieveld . Een kleine privé kapel aan de rand van het bos kon bezocht worden, mooi verzorgd en het bezoeken meer dan waard. Andermaal konden we genieten van de vele bospaden en dreven die ons op weg stuurden naar het dorpje Maria-Aalter waar een ommetje rond het voetbalveld uitliep op het gemeentelijk speelplein. De natuur bleef op ons afkomen, het werd een tocht vol ontdekkingen, iets wat bleef aanhouden tot onze volgende rust.

Voor de terugweg werden we opnieuw de Gemeentebossen ( 25 ha) op gestuurd , een stukje natuur die men gerust kan vergelijken met een Ardennenoffensief. Op en af lopende paden , natuur en nog eens natuur, die voor heerlijke groene beelden zorgden .  Wandelen in het bos is leven onder takken , lopend over een bedje van gedroogde bladen waarbij alleen het geritsel en een concert van fluitende vogels de stilte verbreekt . Het blijft ons fascineren. Een mooi aanzicht kreeg men mee toen men rond de “ Visserij” gestuurd werden, een vijver met middenin een eilandje waar vroeger de kinderen kwamen vissen of zwemmen .    Een lange dreef zette ons uiteindelijk af op de Zandberg van waaruit een ommetje rond het dorpje ons aan het einde bracht van deze heerlijke natuurwandeling.

Aardig druk was het in het kleine kruispuntzaaltje waar vooral lofwoorden gestuurd werden naar het adres van de parcoursmeester. Zoals voorzitter Debouck zei , : “ het is een crack  in zijn vak , geen enkel wegeltje of padje laat hij  achter zich liggen , allemaal moeten ze er vroeg of laat aan geloven , dat beloofd voor onze Nationale Wandeldag  2011, de wandelaars zullen van dit alles kunnen genieten in een prachtig getooid winterlandschap.”

Met enkele vrienden werd het nog eventjes nakaarten over deze ongelooflijke mooie natuurwandeling . Het werd vandaag opnieuw een schitterende wandeldag en daarvoor gaat onze dank uit naar het volledige medewerkers team van de Molenstappers Ruiselede.

MEER FOTO's >>>