Zaterdag 15 mei ll. begeven  we ons richting Overmere, aldaar organiseren de Boerenkrijgstappers  er hun Donkmeertochten, de tweede etappe in de drieluik van de witkap trofee. Het belooft alvast een zonovergoten wandeldag te gaan worden waarbij het natuurschoon van het Donkmeer met haar eendenkooi, de meersen en de talrijke broekbossen onder de schoenen van de talrijke wandelaars wordt geschoven.

“Alvorens te gaan stappen, geven we u graag mee wat “een donk” in feite is. Een donk is een  heuvel bestaande uit dekzand die voorkomt in de laag gelegen riviergebieden. Deze dekzandheuvels zijn ontstaan tijdens het laatste gedeelte van de ijstijd. Destijds hadden de lage landen een poolklimaat en was er nauwelijks vegetatie waardoor de wind vrij spel had. Door de wind zijn duinen opgeblazen, waarvan de donk een speciaal type is. Het donkmeer is een meer gelegen in Overmere met een wateroppervlakte van circa 86 hectare en is waarschijnlijk het grootste en mooiste meer van Belgie. Het  meer is ontstaan  doordat tussen de 17e eeuw en de 20e eeuw in het gebied het veen werd weggestoken. Dertig ha van het gebied is beschermd natuurgebied en wordt beheerd door V.Z.W Durne. “

Na het verlaten van de indrukwekkende kleurige festivalhal konden we een glimp opnemen van het reusachtige donkmeer. We stappen richting dorp, langs de donklaan. Dat we hier in een culinair paradijs beland zijn  bewijzen de vele restaurants de we voorbij komen aan de rand van het meer.  Iets verder wacht het beeld ‘de Turfsteker‘ dat hier wel heel toepasselijk geplaatst is. Het donkmeer is immers een oude turfput. Turfwinning in de 17e en 18e eeuw zou een zeer belangrijke broodwinning geweest zijn, want de opgedolven turf gebruikte men voor verwarming.

Van hieruit gaat het meteen de richting uit van de befaamde “eendenkooi”. Dit water- en bosrijk gebied was vroeger een lokplaats om wilde ganzen en eenden te vangen. Sinds 1961 is het omgebouwd als een dierenpark en is nu bewoond door eenden, wilde ganzen , geiten  en edelherten. We stappen verder langs het donkmeer en langs het recreatie- en parkdomein Nieuwdonk met zijn vele ontspanningsmogelijkheden. Het gaat verder langs rustige betonwegeltjes en veldwegeltjes omgeven door menig meers, moerasven en beekje tot we in Berlare in de parochiezaal onze eerste rust treffen na zes best aardige kilometers.

Hierna  maken we een lus, even door het centrum langs de imposante  Sint Martinus kerk uit de 15de eeuw. Waarna we via rustige betonweggetjes, kouter en broekbos de Molenhoek gaan bereiken. Via de hogen berg en wat later langs de sluis op ‘ den berlaere’.  Het vormde een los- en stapelkaai, die vroeger gebruikt werd voor de afwatering van de toen nog hoger liggende niet uitgeveende broek en het transport van boomstammen en rijsthout voor dijkversterkingen of mandenvlechten. Den Berlaere vormde vermoedelijk een afgesneden Scheldemeander en stond vroeger in verbinding met de huidige Schelde.  Rond 1930 viel alle economische activiteit hier stil, waarna de gemeente Berlare de site verwierf in 2005 en het restaureerde.

We duiken hierna het natuurgebied  van Berlarebroek in. Er volgt een schitterend parkoers in de oude en verzande bedding van de Schelde paadjes, omgeven door menig vijver en berkenbosjes. Tot we andermaal mogen rusten in het parochiezaaltje van Berlare. Daarna maken we terug  een lus, via een villawijk wat straten verder trekken we terug de natuur in. Langs akkers en weiden, steeds in open veld volgen we stille asfaltwegen langs boomkwekerijen en boerenhoven. Een smal slingerend pad brengt ons terug naar de bewoonde wereld en komen zo voor de derde maal terug in de parochiezaal. Na de innerlijke mens wat versterkt te hebben konden we ons opmaken voor het laatste deel.

We verlaten het parochiecentrum langs een woonkern en begeven ons nog eens naar het Berlare Broek Domein. Langs wat houtkap gaat het naar het Bareldonkpad, nogmaals een schitterend stuk natuur door dennen en loofbos en beekjes. Langs een lang onverhard slingerend pad tussen broeken en ritbeemd en langs de achterzijde van een camping begeven we ons naar een riante villa wijk die we dwarsen. Om wat later langs  de OLV van Zeven Smarten, een 15e eeuwse kapel voorbij te komen. De festivalhal met een blik op het donkmeer ligt reeds te wenken.

We hebben vandaag op de Donkmeertochten volop kunnen genieten van het groen, de natuur, de service en de vriendelijkheid van de Boerenkrijgstappers.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Ides Codde )
• fotoreportage ( Andy Huwé ) 
• fotoreportage ( Frans Deflem )
• fotoreportage ( Wilfried Rogier )
• fotoreportage ( Patrick Vanderstukken )