" Veldwegen bospaden en kerkpaden festival in heerlijk zeer genietbaar golvend Pajottenland. "

Wie echt op deze gebieden van een voltreffer wilde genieten in een heerlijk lentedecor, had vandaag Pinsterenzondag afgesproken voor de Sinksentocht nabij Pajotten Hekelgem. En velen hadden het geweten want het aantal deelnemers schommelde rond de 1800 deelnemers.

Onder een heerlijk lentezonnetje verlaten we de Bellekouter , waarna een ommetje rond de sportvelden ons meteen het bos instuurt. Het kronkelende bospaadje strooit ons wat zand in de ogen, met die verstande dat het zeker maar duidelijk omhoog gaat. Maar ook onze gevederde vrienden zijn ter plaatse en met hun mooie gezang stuwen zij ons naar boven, werkelijk trouwe supporters zijn dat. Eens boven bereiken wij een open plaats en krijgen wij een eerste heerlijk zicht op dit rustig golvende Pajottenland.

Op het kruispunt aan de Sint Gertruduskapel gaan wij eventjes terug op een dalend bonkig ouderwets onvervalste kasseitje. Een paar honderd meter verder links af op een op en neergaand veldweggetje genieten wij niet alleen van de zomerse temperatuur maar tevens van het landschap. De velden zijn bewerkt, beplant en sommige vruchten zoals aardappelen en maïs, vroeger ook tusschenterwe genoemd in oud Vlaams staan reeds boven. Een groene horizon omcirkeld dit zeer aantrekkelijke landschap. Wij stappen een smal kerkpaadje op en belanden zo in het kleine gezellig ogende dorpje Essene. Op het kleine gezellige kerkpleintje staat een monumentje, met name die van de papeter, toevallig de bijnaam voor de bewoners. Vlak voor de kerk staat een levensgroot beeld van de heilige Antonius, moesten zij hun papketel verloren zijn St. Antonius kan die wel terugvinden. In het gezellig cultureel centrum benutten wij onze eerste rustpost.

Na de rust, gaan wij terug wat klimmen met aan ons linker zijde de school. Maar aan ons rechterzijde ook een school maar van een heel ander kaliber namelijk schapendrijversschool ook niet alledaags als je het ons vraagt. Via de Drommelveldweg mogen wij nog een stukje klimmen. Het golvende veldweggetje laat ons terug heerlijk genieten.Ook het zicht op die groene kim met hier en daar een scherpe piek van een kerktorentje is een niet te versmaden zicht. Op het kruispuntje van Asse Eeckhout zijn wij terug een bosje in. Het paadje brengt wat soulaas voor de plotse warmte, maar ook de priemende zonnestralen door het lentegroen bladerendek zijn een kleurenfestival op zich. 

Wij zullen later vaststellen dat wij in de Asbeekvallei vertoeven. Als wij het dorpje naderen tegen de helling op, krijgen wij als het ware de indruk dat wij naar een bergdorpje toestappen.  En op een piepkleine kruising gaan wij rechts op onder een boog van leilinden door, het is als het ware een natuurlijke triomfboog waaronder wij stappen naar het pleintje. Nu bevinden wij ons aan het kerkje van Asbeek. Wat een heerlijk gevoel door zo een klein rustig dorpje te kunnen doorstappen. Na het dorpje komen wij langs verschillende weiden waar wij mooie sportpaarden te bewonderen krijgen, met heel wat kleine veulentjes, een vertederend zicht. Even later een klimmetje en een lus rond de kerk zijn wij voor een tweede maal in het culturele centrum van Essene.

De ene heeft al een andere manier om zich te verplaatsen dan de andere. Maar voor een grote villa maakt een piloot van een helikopter zich klaar om het luchtruim te kiezen. Nog even later nog een flinke klim naar de zandberg een degelijke kuitenbijter maar nadien een heerlijk zicht als beloning. Wij hadden in de grasbermen reeds heel wat mooie bloemetjes gevonden , maar wij vinden er ook nog een niet alledaagse paddestoel zeker nog niet veel gezien. En zo naderen wij het eindpunt van een fantastisch genietbare lentewandeling, bestaande uit 85% veldwegen, bospaden en kerkpaadjes. Wij hebben al heel wat mooie wandelingen aangeboden gekregen van Pajotten Hekelgen, maar naar onze bescheiden mening was het één van de mooiste met daarenboven op nog een heerlijke zonnige lentedag.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden ( Ides Codde )