|
Op pinksterenmaandag begeven we ons richting Michelbeke , aldaar organiseren de Gordelvrienden er traditioneel hun “gordel rond Michelbeke”, doorspekt met innige zichten op het Brakelse landschap. Weliswaar voor de laatste maal, want de club stopt alle activiteiten op het einde van het jaar. Voor de gelegenheid werd eveneens de medewerking verleend van burenclub Egmont Zottegem, die de volledige organisatie op zich nam.  
Vanuit “de vierklaver” begeven we ons via de ontwakende dorpskern in de richting van het Mijnwerkerspad. Het mijnwerkerspad is het verharde gedeelte van de vroegere spoorlijn Zottegem-Brakel-Ellezelles. De spoorlijn werd in 1963 afgeschaft . Tot dan bracht het “Fosttreintje” mijnwerkers van Zottegem en omstreken naar de Borinage. We volgen een tijd het pad met zijn karakteristieke begroeiing zoals boerenwormkruid ,wilgenroosje, Sint-Jakobskruid .Het mijnwerkerspad volgt grotendeels de bedding van de Zwalm tot het Jansveld natuurgebied. Die richting gaat het ook uit, waarbij heerlijke paden langsheen het waterrijk gebied op de samenvloeiing van de Zwalm- en de Zegelaarbeek leiden. Het valt ons op dat hier onnoemelijk veel elzen groeien en het domein een bijzonder flora herbergt gaande van dotterbloem, sleutelbloem tot muskaatkruid. Wat later bereiken we midden een licht golvend parkoers de Zegebeekvallei, waarbij zich intense vergezichten verspreiden over het landschap.  
Het kasteel van Lilare, met prachtig gerestaureerd poortgebouw en hoeve is ons volgend stapdoel. Op een paar herstellingen na, is het 15de eeuwse domein, zowaar gaaf gebleven. Het domein behoorde in de 18de eeuw toe aan de heerlijkheid Lilare, waarna het in 1938 verkocht werd aan het klooster van Opbrakel en dienst doet als schoolinternaat. We blijven zowaar de Zwalmbeek volgen tot aan de bosrand. Smalle boswegels langs een kabbelend watertje sturen ons gestaag de hoogte in op de flanken van de Berendries. Puffen en blazen is dit, maar eenmaal boven worden we getrakteerd op een prachtig panorama over de ganse Zwalmvallei.   Afdalen doen we via de 16de eeuwse Sint-Antoniuskapel, waarna een smal pad van de doorschietweg ons tenslotte feilloos afleverde in Sint-Maria-Oudenhove voor een eerste rust na zeven best aardige kilometers. Hierna begint een avontuurlijke doorsteeklus langs de achterzijde van de gotische O.L.Vrouwkerk met binnenin een doopvont van Romaanse komaf. Menig karrenspoor, akkerdoorsteken, éénmanspaden telkens gepaard met sublieme vergezichten sturen ons tot aan de grens van Sint-Maria-Lierde. En ook hierna blijft de organisatie maar de landelijkheid van veld en kouter opzoeken. Een subliem brokkenpad alwaar we volop genieten van de natuur laat ons tenslotte andermaal uitdeinen in Sint-Maria-Oudehove voor een tweede rust.   Tijd om de innerlijke mens wat te versterken met een lekker Egmontse braadworst, waarna we ons opmaken voor het laatste deel. Sporadisch wat kuierend langs de dorpskern, wacht algauw een zoveelste smal pad en enkele aardewegen tussen. Het lijkt erop dat we de richting uitgaan van Sint-Goriks-Oudenhove, maar net ervoor wenden we af naar de Bruul vallei met zijn meersen en natte ruigten. Bruul betekent ook niet toevallig onontgonnen en moerassig stuk land. Langs een oude hoogstandboomgaard ontwaren we de kapel van Boembeke net naast de “Hostellerie”, waarna het pad ons naar de aftandse en vervallen Boembekemolen loodst. De Zwalmbeek en stukje Mijnwerkerspad worden hierna terug onze metgezel tot de Michelbeekse behuizing en zaal Vierklaver.
We hebben vandaag volop genoten van het groen , de natuur en de prachtige vergezichten ,de service en de vriendelijkheid van Gordelvrienden en uiteraard de helpende hand van Egmont Zottegem. Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
