Een T-shirt met de vermelding “ reeds dertig jaar onderweg” trekt onze aandacht.  We hopen oprecht voor de man dat hij in die periode al eens thuisgekomen is … het blijkt Gilbert Vanderschuren te zijn, lid van de Singelwandelaars Strombeek-Bever …

Het shirt werd uitgegeven ter gelegenheid van het 30 jarig bestaan van onze vereniging, zegt Gilbert. Het is sindsdien weliswaar wat voorbijgestreefd want de club is ondertussen een jaartje ouder geworden.  Reeds vanaf het ontstaan van de vereniging in 1994 was ik erbij. Het waren de pioniersjaren van de Vlaamse wandelsport , we beliepen destijds wandelafstanden van 20 en 50km. Van een kleine afstand was belange geen sprake, het sportieve en de uitdaging primeerde.   Ware wandelavonturen waren het, controles nog in een garage of gewoon in de schuur tussen de koeien bij de boer.  Nostalgische tijden, wandelmomenten om nooit meer te vergeten.

Ondertussen is er heel wat veranderd, de kwaliteit primeert, betere start- en rustaccommodaties. Stilstaan is achteruit gaan hé … alhoewel we het nu op wandelgebied rustiger aandoen hoor en zo telkens tussen de 20 à 30km stappen.  Mijn voorkeur geniet de Vlaamse Ardennen , maar wandelen in gans België loont de moeite, iedere streek, ieder hoekje heeft zijn charmes. Sporadisch stapten we ook in het buitenland, vooral het zuiden van Nederland, Noord-Frankrijk en het Groot-Hertegdom.  Mooie herinneringen blijven de omgeving van de Moezel en ook de Eifelstreek net over de Duitse grens.

Een voorkeur van parcourstype heb ik niet.  Zolang ik maar in de natuur kan vertoeven of mijn toertje in de buurt van mijn Strombeek-Bever kan maken.  Internationale wandelervaring heb ik ook al niet. Sommige van onze leden trekken naar IML-wandelingen in Amerika of Japan … ikzelf hou het bij de tweedaagse van Blankenberge , de Euroregio of de vierdaagse van de Ijzer.  Daar kunnen we immers ook een klein beetje die sfeer van andere culturen en wandelaspecten opsnuiven nietwaar. En nu ik gepensioneerd ben, nemen we ook door de week eens deel aan de midweekwandelingen.

Een andere crack , euh sorry Singeltrotter is ongetwijfeld Evarist Carels, tot vorig jaar nog voorzitter van onze vereniging.  Die wandelt al heel zijn leven lang. Om te beginnen ging hij zelf vanuit Strombeek-Bever te voet naar Salzburg in Oostenrijk. Thans is de man reeds enkele jaren ouder, maar het gaat hem nog steeds goed en hij heeft reeds een aardig palmares bijeengestapt.

Ja het is goed vertoeven bij de Singelwandelaars, het clubje van zo’n 200 tal leden.  Er heerst een hechte sfeer en naast het inrichten van een viertal wandelorganisaties ( waarbij de Paastochten en Singeltochten ongetwijfeld de bekendste zijn) , gaan we ook geregeld met de club op busuitstap. De “Singeltjes” zijn dan ook  graag geziene wandelaars nietwaar.