|
Vandaag trok ik mijn wandeloutfit aan om te gaan stappen voor het goede doel , plaats van afspraak was OC Sint – Idesbald Roeselare één van de orthopedagogische centra in België die tot de groep van Broeders van Liefde behoort. De school die zorgt voor begeleiding en behandeling aan kinderen en jongeren met een matig tot ernstig mentale handicap, gedrag – en emotionele stoornissen en autismespectrumstoornissen organiseerde er immers haar Zilte tocht. Van uit de sporthal bood de kleine wandelclub ons een variatie van tochten gaande tussen 6 en 21km.   Onder een blakende zon werden we op pad gestuurd tussen de sportvelden, om even verder onze weg door te trekken tussen de “ Zilte-Akkers “. Een landelijke weg liet ons meegenieten van de mooie omwalde boerderijen op het gehucht “Ter Bets”, de slingerende weg bracht ons in de buurgemeente Hooglede waar een kleine kiezelweg meteen de aanloop betekende van heel wat onverharde wegen die deze gemeente rijk is. Een onverharde karrenweg opgevolgd door de kleine Oostnieuwkerkewegel die ons meteen de hoogte op stuurde langs de gemeentelijke wandelroute bracht ons in het centrum waar in een dorpsherberg kon gerust worden.   Na de kleine verpozing liep het even door de dorpskern en zo op weg naar een waaier van kleine wandelpadjes rond het Warden Oom dorp. Het Hogewegeltje, opgevolgd door een klein landelijk padje op de heuvelrug van de gemeente bezorgde ons heerlijke aanzichten over de omgeving waarbij men gewag kon maken van de West-Vlaamse heuvelzone. Via de Kronevoetweg werden we de diepte in gestuurd langs een onverharde zandweg zigzag lopend tussen de groentevelden. Genoeglijk stapten we nu verder richting het recreatiedomein “De Vossenberg“ waar kleine graspaden ons door het domein wisten te loodsen, afgeboord met prachtige wilgenbomen, een prachtig stukje natuur waar het als wandelaar heerlijk vertoeven was. Hierop werden er nog enkele mooie wandelpaden aangeboden op en neer lopend rond het centrum om na enige tijd opnieuw uit te lopen aan de rustpost in de plaatselijke kroeg.   De daaropvolgende lus zou opnieuw grotendeels een landelijk verloop kennen, om na een tijdje van op de hoogte, langs een zandweg, afgeboord met geboortebomen, op te stappen naar het lager gelegen dorpje Gits waar een tussen rustpost gelegen was. Langs mooie landelijke wegen, af en toe afgelost met kleine padjes, nu was de tijd aangebroken voor nieuw klimwerk op de flanken van de Gitsberg en zo naar het hoger gelegen Hooglede, met om ons heen heerlijke vergezichten over het “ Glazen dorp “. Na een hele poos konden wij opnieuw gaan rusten in de eerder genoemde kroeg. De terugweg liep geruime tijd langs de drukke Hoogleedse Steenweg om vervolgens de “ Rodenbachwijk “ binnen te sluipen met zijn prachtige doorsteekpaden die de lanen met elkaar verbonden. Een kleine asfaltweg zette ons uiteindelijk af aan een korte en kleine grintweg met achtereenvolgens een paar kleine weggetjes die uitliepen op het schooldomein waar het einde van de tocht gelegen was. Tussen pot en pint werden we nog getrakteerd met gebakken worstjes, een welgekomen geschenk na een zeer prachtige wandelervaring met als enig minpuntje de uitgelopen kilometers, de 21km werd er uiteindelijk 26km, gelukkig werd er vliegensvlug nog een rustpost meer ingeschakeld, een uitbreiding van 3 naar 4, maar aangezien wij konden spreken van een mooie variërende tocht is het bij deze de inrichters vergeven. Aangezien dat de opbrengst voor het goede doel was lieten wij ons overhalen er nog eentje soldaat te maken jawel met nog een gratis worstje. Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
