|
Bavikhove , alwaar reeds meer dan een eeuw het rijzige brouwerijgebouw het landelijke dorp typeert vormde vrijdag laatstleden het decor van de 5de Reus Bavo Zomertocht. En de zomer liet zich reeds vroeg in de ochtend gelden op de organisatie van de Bavikhoofse Bavostappers toen we “geradeaus” met een gevoelstemperatuur van maar liefst 24° Celsius de ontwakende dorpskern laveerden in de richting van de Leie-oevers.   Meteen zorgde de groene afboording van het jaagpad voor de nodige afkoeling toen we langzaam opschoven langsheen de ‘ Golden River ‘. Met een verfrissend verende graswegel geprangd tussen de meander van een oude Leie-arm werd het cachet van de wandeling nog een trapje hoger geplaatst. Foeragerende waterhoentjes , toileterende futen en starende reigers maakten het geheel compleet toen we langs de eindeloze waterweg ver weg van alle drukte konden genieten van de kronkelende oude meander. Het stukje zalig onverhard breidde een vervolg met verende grassprieten waarbij aan de oeverkant ons oog viel op een oude vlaseest.   Ja de streek kende destijds een welvarend vlasserverleden, dit bleek alvast toen we langsheen de gekanaliseerde Leie en zijn fleurige bermen een tijdlang het Vlasserspad als onze metgezel kregen. En het bleef prettig wandelen, toen we vakkundig in de lommer van een bosdoorsteek de richting van Ooigem werden opgestuurd. Het zou ons tenslotte wat onverwachts afzetten nabij de heerlijkheid Ooigem en haar 17de eeuwse kasteel. Tijd om eventjes van het traject af te wijken en een kijkje te nemen binnen de ronde walgracht van het domein met het neerhof , het voormalig 18de eeuws boerenhuis en de 17de eeuwse duiventoren. Een pareltje van een kasteel bezaten de Heren van Ooigem destijds die zowaar op een mote van een vroegere buitenbocht van de Leie was gelegen. Een heerlijk groenrijk geplaveid wandelpad kronkelend rond een thans afgesneden Leie-arm nam ons verder op sleeptouw langs de doorwaadbare plaats van het Munkenhof. Alhier was vroeger een veerpont die Ooigem met Desselgem verbond. Het liet ons zowaar letterlijk uitmondden nabij het sas van Ooigem, beter gekend als de Driestapssluis. De sluis is dan ook één van de grootste in de Leiestreek. Met het kanaal Roeselare-Leie bleven we bij het water zweren , best verfrissend met deze hete temperaturen. Het jaagpad opschuivend in de richting van Roeselare keken we neer op de bedrijvigheid van aanmerende en lossende vrachtschepen tot we ons roodblakend kruintje konden schuilen onder de terrasoverkapping van een buitencontrole.   Onder een blakende zon vervolgden we onze weg richting de Keihoek , een streek die sinds mensenheugenis is verweven met de vlascultuur. Het wordt de aanzet van een zeer landelijke doch weliswaar praktisch open lus door een streek die destijds welvaart en werkgelegenheid bracht. Een streek waarbij het landschap zich jaarlijks ontplooide in een cyclus van zaaien, oogsten, roten, repelen , hekelen en zwingelen. Waarbij met de steeds verder schrijdende mechanisering in het landschap vlasschuren en mechanische roterijen als paddenstoelen uit de grond verrezen. De glorietijd die de Leiestreek dan ook eeuwen geleden etaleerde vormde de basis van welvaart … alleen vandaag was geen enkel schitterend blauw vlasbloempje te bespeuren en zijn de vlascultuur en de vlaskapelletjes zowaar uit het landschap verdwenen.   We zouden er zowaar mistroostig van gaan worden , maar gelukkig bied een blakend zonnetje en een zicht op de prachtige oude Leievallei soelaas. Geleidelijk aan schuiven we langzaam op naar de dorpskern van Bavikhove, alwaar reeds aan de horizon het Sint-Bavokerk prijkt. Een keurig geplaveid kerkpad zet ons tenslotte af op het dorpsplein, herschapen in één grote werf. De Torengalm wenkt, hoogtijd om onder vrienden de zonnehitte te blussen met een pilsje van Bavik. Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
