Eindelijk, de nacht had met hevige regenbuien en bliksemschichten voor verfrissing gezorgd. De ochtendgloren  kondigde zich zonnig aan en zo konden we in ideale omstandigheden afreizen in de richting van het Oost-Vlaamse Grammene. Aldaar konden we nabij de Natuurvrienden Deinze de 14de Vlastocht aanvatten.

Via een smal kerkpaadje zijn wij de weg op. Als wij even voorbij een mooi veldkapelletje stappen kiezen wij voor de pannestraat, om even verder via de oude koestraat in de rustige landelijkheid van de prachtige natuur te stappen. Het kronkelende betonweggetje stuurt ons door een zeer genietbaar landbouwlandschap waarbij we uitkijken op een groot paarskleurig bloemenveld van aardappelstruiken en heel wat groen aan de horizon. We kunnen er ons makkelijk bij voorstellen dat de zomer in het land is , niet alleen de warme temperaturen maar ook de eerste graangewassen kleuren reeds goud.  

Een heerlijke veldweg laat ons ietwat langs de hoger gelegen spoorweg dwarrelen met langs onze likkerzijde een kijkje op kouter en veld en aan onze rechterzijde de lager gelegen meersgronden. De lager gelegen weiden geven als het ware de indruk wat moerassig te zijn maar wij krijgen een idyllisch mooi beeld. De kleine percelen afgeboord met knotwilgen en andere houtsoorten, tussen het gras een rietbosje en bonte koetjes. Hier leven nog diervriendelijke boeren, want de koetje boes genieten in de schaduw van een heerlijk verpozing in plaats van in de verzengende hitte.

Na een tijdje komen wij het dorpje Gottem opgestapt, ook het vlasdorp genoemd, maar de band met de vlascultuur is nog enkel geschiedenis en herinnering. Een vlashaard hebben wij er niet ontdekt, maar de wandelaars van de 20km konden nog heerlijk genieten van enkele hectaren bloeiend vlas een betoverende schoonheid. In zaal de Vlashaard benutten wij dan onze eerste rustpost. Na deze gaan wij een prachtige lus maken in een heel ander type landschap, namelijk een puur natuurlandschap van de Leievallei. Naast de zaal vinden wij ook het monument van de vlasser, een eerbetoon aan de noeste werkers van weleer. Na een tijdje zijn wij terug een smal betonpaadje op, waarbij we al stappend genieten van het koekoeksgeroep. Plots worden wij een trage weg opgestuurd en komen zo op het natuurgebied oude leie arm Gottem, een prachtig natuurgebied, langs struiken en rietkragen het is echt puur natuur. Ook in de rietkragen horen wij de liedjes van verschillende rietvogels die in dat rustige gebied een veilige thuishaven vinden.  Tenslotte bereiken we andermaal de Vlashaard voor een tweede rust.

Rond de middag is na een korte zwoele periode de zon reeds verdwenen en het wolkendek ziet er alles behalve goed uit. Zowaar nog maar enkele kilometer verder is het prijs, een druppel langs hier , een druppel langs daar en het begint te regenen, zelfs tot een heus vlaagje. Voor het derde gedeelte mogen wij een flink stuk langs de gekanaliseerde Leie aan de rechterkant, en aan de linkerkant de meander en de moerasgebiedjes van de afgedamde oude stroom. En dat ook hier in de natuur het noodlot soms toeslaat bemerken wij aan een oude uitgemergelde knotwilg. Ondanks de vergevorderde aftakeling blijft hij toch rechtstaan, het is als een verwoording van het gezegde, zij die gaan sterven groeten U.

Als toemaatje krijgen wij nog een natuurgebied aangeboden dat van het domein de oude Leie Deinze –Zulte, aangelegd in 1974 over een wandelafstand van om en bij de 6km.
En zo bereiken wij stilaan het eindpunt van een zeer genietbare natuurwandeling. Na de wandeling kunnen we niet weerstaan aan een heerlijk vanille ijsje met verse aardbeien. Maar van iets zoets krijgt men dorst nietwaar , dus maar afsluiten met een frisse Augustijn, meer moet dat niet zijn.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Ides Codde )
• fotoreportage ( Herman De Nul )