|
Vandaag begeef ik mij op nog ongekende wandelpaden. e nog jonge wandelclub Les Marcheurs du Château Vert richt voor de 5de maal zijn Marche du Château Vert in vanuit Huy. Start ligt in de gemeenteschool van Huy Sud , zo’n 800m.van het station zegt de folder. Zij zullen toch eens moeten gaan meten, want het is ongeveer 2,5km. Niet getreurd en ik schrijf in voor een tocht van 32km.  Er wordt gestart langs de achterzijde van de school tot de oude Saint-Etienne au Mont kerk en volgen dan het snel stromend riviertje de Hoyoux dat zich een weg zoekt naar de Maasvallei. Een brugje over, tussen wat verweerde fabrieksgebouwen, maar gaandeweg komen wij op een wegje tussen stenen muurtjes. Eerst nog asfalt, daarna kiezel. De Tienne du Pequet wordt steeds steiler en steiler. Als dat niet koud gepakt is weet ik het niet meer. Bijna boven worden wij het Bois du Bailli ingestuurd.Op een smal pad kronkelen wij omhoog, steeds hoger en hoger. Wij komen het bos uit naast een goudgeel gerstveld, draaien dan een kaarsrecht grindwegje op dat ons bij de weg naar Hamoir afzet. Aan de overkant een tentje achter een benzinestation. Dit is controle 1 na 3,2km zwoegen.
  De langste afstand maakt hier een lus van 5,6 km. Op slag een kiezelwegje in dat een halve draai maakt en uitgeeft op de grote weg. Wij komen bijna terug tot bij de controle, maar een graspad tussen huizen stuurt ons de velden in. Steeds veldwegjes tussen het koren, één keer een eenzame boerderij en voor de rest zoemende bijtjes en zingende leeuweriken. Een smaller pad volgt en …een verkeersbord ; uitgezonderd plaatselijk verkeer. Wie zou hier anders voorbijkomen. Surrealisme is bij onze Waalse vrienden nooit ver weg. Bovendien kleuren mijn schoenen en kuiten wat verder okergeel. Wij lopen terug tot het grindwegje van onze eerste lus en komen wat verder terug bij het benzinestation.   Terug het kiezelwegje, maar nu gaan wij vlug zakken tussen de weiden tot de rand van het bos van Tihange waar wij een poos langs lopen tot het kasteel La Motte en Gée verschijnt. Er rechtover, midden een woud van hoogspanningsmasten de versterkte hoeve Chaije met boven de inrijpoort het wapen van de voormalige abdij van Neufmoustier. Er verschijnen wat huizen en een grasweg stuurt ons naar het gehucht Les Gottes. In het agronomisch instituut hebben wij er 13,5km opzitten.   De langere afstanden krijgen hier een lus van 8km gepresenteerd. Heel vlug wegjes tussen de weiden, een scheef paadje vol putten tussen afsluitingen tot de koelte van het bos er aan komt. Ik was mij al aan het afvragen of ik de splitsing niet gemist had, maar die komt er slechts aan als wij het bos uitkomen en de weg dwarsen bij Rausa . Aan de overkant het domaniaal woud van Neuville sous Huy en Saint-Lambert. Er volgt een schitterend bosparkoers met een enkele kilometer durende impressionante afdaling tot de weg bij Ombret, dan rechtsomkeer en natuurlijk terugbetalen met interest. De klim tot de Fagne Forgeron kruipt niet in je koude kleren. Ik ben dan ook letterlijk lek geslagen als ik rond het pittoreske kerkje van Rausa draai. Een venijnig stuk vals plat door het dorp brengt ons terug naar Les Gottes. Eerst een boterhammetje en de vochtspiegel op peil krijgen, er gaat zonder probleem een liter water naar binnen.   Er terug tegenaan. Zo’n 2km tot de splitsing bis repetita, dan een stukje langs een asfaltweg steeds tussen het groen. Als de eerste huizen er aan komen, terug het bos in. Wat doorkijkjes bieden hier een mooi zicht op de rokende koeltorens van het nucleair centrum van Tihange. Iedere keer als er een wegje aankomt en denkt dat je het bos uitkomt word je er terug in gestuurd tot het niet meer kan. Een vlug stukje afdaling brengt ons na 27km op de laatste controle in een rusthuis bij Tihange.   Wat op onze stappen terugkeren en terug het bos van Tihange in. Steeds op en af komen wij in de wondere wereld van Hare Krishna. Het kasteel van Fond l’Eveque is omgetoverd tot Tibetaans Centrum Yeunten Ling. Wij lopen de fel gekleurde gebouwen en stupa rond en komen er uit via een imposante kastanjedreef. Door een villawijk naderen wij Tihange waar wij verloren geraken in een rommelmarkt. Na wat zoeken wordt het parkoers teruggevonden. Door een park, half boomgaard met lekkere kersen komen wij bij een mooi geel kasteel dat niemand kan terecht wijzen. De tuin door en dan recht op Huy af, of toch niet helemaal. Via wat holle wegjes maken wij nog wat omwegjes tot de stad er aan komt. Wat straat en een stukje historisch centrum brengen ons terug tot de startzaal.   Ik blijf toch wat op mijn honger zitten en ik besluit nog de stadswandeling van 4km te maken. Huy wordt een openbaring, een korte bloemlezing van wat hier allemaal te zien valt, zo maar uit het vuistje. Steegjes en pittoreske pleintjes zoveel je maar wil, de citadel met zijn fort, de Notre-Dame kathedraal, het oude Hospice d’Oultremont en de gelijknamige toren, de grote markt met het gemeentehuis, enz…, enz… Dan de promenades langs de Maa , de vele winkeltjes, cafeetjes en restaurants. Ik weet niet of Les Marcheurs du Château Vert andere omlopen in petto hebben, maar hier heb ik zeker niet alles gezien, kasteel van Modave bijvoorbeeld. De Maasvallei, een wandeling meer dan waard. Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
