Wandelen in de Westhoek is altijd iets speciaals, men kan er genieten van de prachtige polderstreek met mooie landelijke vergezichten, dit allemaal in een oase van rust en groen. Dinsdag jongst leden zouden we hier gebruik van maken door te gaan stappen in Alveringem , een gemeente tussen Veurne en Poperinge. Door het zuiden van de gemeente stroomt de Ijzer en door het centrum loopt de Lovaart .  In zaal “ De Kwelle” stonden de mensen van de Diksmuidse wandelclub ons op te wachten en presenteerden ons een drie lussen wandeling , allemaal parcours door deze mooie plattelandsomgeving.

Via de Kwellenmolenstraat begonnen we aan de eerste opdracht van lus 1 , een 7km lange verkenning waarbij het dorpje “ Oeren” centraal stond. Dit kleine dorpje, amper een zakdoek groot, telt nog geen 50 inwoners en bestaat uit een voormalige parochiekerk en de gekende café “ De Leute “. De Sint–Apolloniakerk uit de 16de eeuw wordt tegenwoordig gebruikt voor tentoonstellingen. Rond de kerk vind men er het Belgische militaire begraafplaats van WO 1. De  gekende dorpsherberg “ De Leute “ werd er neergepoot in 1672 en is de enige die nog overblijft van de vroegere drie herbergen. In der tijd deed het dienst als gemeentehuis en vond op “De Voute” zelfs de gemeenteraad plaats, een kwestie van op tijd de dorst te kunnen lessen.

In een oogwenk waren wij er door gestapt en liet men ons nu langs landelijke wegen,  met hier en daar een mooie hoeve en vakantieverblijven, verder genieten van de rust tot aan de grens van Wulveringem om  de weg op te slaan richting Beauvoorde. Tussen de kleine grachten met hoge rieten bermen, afgeboord met historische knotwilgen, konden we genieten van het polderlandschap onder een genietbaar zonnetje met een briesje als nodige afkoeling. Ter hoogte van “ De nieuwe Essel” en de grenslijn van Beauvoorde keerden we op onze stappen terug om een eerste maal te gaan rusten.

Voor de tweede lus van 6km kenden wij een aanloop door het dorpscentrum van Alveringem, het dorpje waar priesterdichter  Cyriel Verschaeve begraven ligt. Hij was en Vlaams-nationalistisch priester, letterkundige en collaborateur tijdens de tweede wereldoorlog. Langs de kleine Lovoetwegel , een tegelpad overgroeid met takken van wilgenbomen liep het opnieuw naar de polders langs een verharde weg waar opmerkelijk veel vlashaarden te bespeuren waren. Even verder trakteerde de parcoursmeester ons met een pracht van karrenweg. Door het hoge gras en omringd door kleine kreekjes en uitgestreken velden, konden wij genieten van de rust en de stilte om ons heen, dit alles ver weg van de dagelijkse drukte, midden de broedplaatsen van de vele soorten waterwild en zo op weg naar het gehucht “ De Klare Wal “ een herenhoeve volledig omwald met in de dichtste nabijheid een grote waterput een paradijs voor watervogels.  Langs het “ Kouterhof” met prachtig kruisbeeld liepen we opnieuw het dorpje in en zo op weg naar onze laatste rustpost van de dag.

De laatste lus van  een kleine 9km liep enige tijd samen met de voorgaande om deze te verlaten ter hoogte van het gehucht Fortem en het Mout en Brouwershuis “ De Snoek “ , het “ museum van de dorst” waar de bezoekers een uniek beeld mee krijgen van de wijze waarop in de vroegere 19de eeuw gemouten en gebrouwen werd en dit aan de hand van het gerestaureerde authentieke materiaal . Aan de Lovaart trokken we de brug over, terwijl diegenen die kozen voor de verkorte versie het fietspad langs de vaart namen om later terug samen te lopen. Wij echter liepen nu gedeeltelijk langs verharde en onverharde wegen verder naar het “ Pannendorp wandelpad “ dat loopt tussen velden en weiden naar de plek waar van 1790 tot 1860 een pannenfabriek heeft gestaan . Enkele borden roepen herinneringen op aan de tijd van het harde labeur in de fabriek. Na enige tijd liep men terug samen met de verkorte versie om nu samen verder te genieten van de geneugten van de Lovaart en zijn groene omgeving . Met nog enkele kleine weggetjes wisten we dan het einde te bereiken van deze overheerlijke “Kwellentocht “ , waar vooral heel wat felicitaties gestuurd werden aan het adres van de Diksmuidse Wandelclub die vandaag borg stonden voor deze heerlijke wandeldag door de Westhoek .

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )
• fotoreportage ( Bernard Haeyaert )