Dinsdag jongst leden besloot ik even mijn wandelgrenzen te verleggen naar het uiterste Zuidoosten van het “ Meetjesland” , met name Evergem waar in deelgemeente Doornzele de 7de Zomertocht van Wandelclub Al Kontent Sleidinge zijn verloop zou kennen. Voor mij een onbekende streek met typische natuurkenmerken die zicht uitstrekt tussen Brugge en Gent. Om onze wandelformaliteiten te vervullen konden we terecht in het Ontmoetingscentrum “ Ter Gulden Celle” waar afstanden van 4 tot 21 km aangeboden werden met heel wat private domeinen en langs rustige wegen en paden.

Van uit de prachtige startzaal, gelegen aan de rand van “De Dries” trokken we op weg langs dit prachtig stukje groene natuur.

“ De Dries is een bekende nederzetting, bestaande uit huizen rond een centraal middenplein dat meestal een driehoekig of rechthoekige vorm heeft. Die middenpleinen deden in de middeleeuwen dienst als  gemeenschappelijke weide voor het vee en als plaats waar men mocht planten, dus men mocht er nooit op bouwen, meestal is er ook een drinkpoel te vinden bij een dries .”

Met dat stukje cultuur in het achterhoofd konden wij meegenieten van dit prachtig open plein, een drinkpoel was niet te bespeuren, daarentegen wel een mooi speelplein en de stenen romp van de “ Doornzelemolen”.
Een rustige weg langs de Walgracht bracht ons aan het gehucht het Hoeksken waar enkele mooie doorsteek wandelpaden, afgeboord met struikgewas, ons door een nieuwe industriezone wist te loodsen. Evergem en Doornzele zijn vooral bekend door hun enorme industrie gebieden, maar ook de omliggende natuur heeft er heel wat te bieden en dat zou de parcoursmeester ons bewijzen toen hij ons een privaat zanderig wandelpad opstuurde in de nabijheid van een bos waar de bodem begroeid was met hoge “Varens“. Even verder wachtte ons de Varenbergweg op, andermaal een onverharde  wandelweg tussen  maïsvelden en rietvelden , een stukje natuur op zijn best.

Na dit allemaal verteerd te hebben konden wij nu kennis maken met het kanaal Gent-Terneuzen, een enorme waterweg van 32 km lengte en 200 meter breedte die toegang verleent aan vrachtschepen van 125.000 ton . Dit leende zich tot prachtige zichten op deze monsterachtige schepen. Na een tijdje  de waterlijn gevolgd te hebben werd men een rustige autoluwe weg opgestuurd die ons afzette aan de startplaats waar kon gerust worden.

Onder een stralende zon met aangename wandeltemperaturen begon ik aan mijn tweede gedeelte, opnieuw langs een stukje “ Dries” met middenin een zicht op de Sint-Pieter en Pauluskerk en het omliggende kerkhof. Hierop trokken we een rustige, door groen omgeven weg op waar men tussen de bomen en struiken een zicht kreeg op het kasteeltje van Doornzele, in betere tijden was het domein een uitgestrekt dierenpark waar heel wat tamme en wilde dieren een onderkomen hadden, enkele wandelaars vertelden dat zelfs circus Mater hier een onderkomen had gevonden voor hun dieren, door de strenge wetgeving is dit alles verdwenen en doet het domein meestal dienst voor kleine festivals .

Daaropvolgend zou men ons laten kennis maken met de natuur van het Havengebied waar een oude spoorwegbedding een weg trekt midden het dicht begroeide struikgewas. Een daaropvolgend klein zanderig padje liet ons meegenieten van de fauna en flora, waar de vele kleurrijke natuurbloemen een lust voor het oog waren die het geheel aangenaam wisten te kleuren, hier kon men spreken van een ongerept natuurgebied en dit op enkele honderd meters van een drukke industriezone en waar ieder wandelaar zich  thuis voelt . De gras- en zandpaden bleven maar op ons af komen met een variatie van veel groen en uitgestrekte maïsvelden , een ware belevenis voor iedere natuurliefhebber. Dit beeld zou bijblijven tot men ons afzette op de lange Groenweg die als  slot het dorpje opnieuw zou binnen loodsen  op weg naar het einde van deze prachtige weekdagtocht.

Aardig druk was het in het Ontmoetingscentrum waar een heerlijk streekbiertje Augustijn een welgekomen geschenk bleek te zijn bij velen van ons. Het volledige team van W.A.K. Sleidinge kunnen met fierheid terugblikken op hun mooie organisatie waar vooral ingespeeld werd op de natuur , private domeinen en kleine veldpaden, zeker een pluim op de hoed van de parcoursmeester . Na iedereen gefeliciteerd te hebben namen wij afscheid van de medewerkers alvorens onze terugweg aan te vatten. Opnieuw konden we spreken van een aangename en leerrijke wandeldag .

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )
• fotoreportage ( Anny & Christ )
• fotoreportage ( Clement Coclez )