Onder een hevige regenbui liepen we van start , meteen op weg naar een nieuwe woonwijk in de nabijheid van “ De Sneppe” en Markhove. Mooie wandelpaadjes in een groene omgeving wisten ons meteen te bekoren. Via enkele kleine tegelpaden doorliepen wij de woonwijk om onmiddellijk het landelijke in te trekken op weg naar Edewalle. De regen bleef hardnekkig aanhouden toen wij langs landelijke wegen een boog rond het dorpje trokken en even verder konden gaan rusten in een loonwerkers loods.

 

 

 

De regen bleef met bakken uit de lucht vallen toen we opnieuw langs landelijke wegen onze weg verder wisten te zetten via de Torhoutse Makeveldstraat. Landelijke vergezichten bleven ons bekoren met aan de horizon een wolkendek van bomen, daar lag Wijnendale bos, de groene long van het Houtland. Wij stapten nu echter verder richting de mooie taverne Wijnendale Hof en het renpaarden stal Roelens met er om heen de renbanen waar de koerspaarden getraind worden. Intussen was de regenbui voorbij getrokken en kwam de zon uit de wolken te voorschijn, weg met de regenjasjes en zo landelijk verder naar de volgende rustpost bij fruithandel Vanacker waar iedereen een gratis appel aangeboden kreeg .

 

 

 

Van bij de appelboer liep het nu verder langs zijn grote fruithaarden. Een aantrekkelijke weg afgeboord met veel knotwilgen, kleine kreekjes en hoge grasbermen lieten ons meegenieten van het landelijk leven. Maïs, aardappel en koolvelden zijn hier de voornaamste gewassen op de uitgestrekte velden. Hier en daar werden we vergast op een mooie hoeve, zoals de Planterij hoeve, gelegen in een oase van groen aan de rand van de prachtige planterijdreef met zijn kaasrechte bomen. Van hier uit zou de parcoursmeester ons het neusje van de zalm aanbieden te beginnen met ons door de prachtige dreef te piloteren op weg naar het bos van Wijnendale die we ditmaal  op een heel andere  wijze zouden doorlopen dan gebruikelijk.

 

 

De parcoursmeester stuurde ons enige tijd langs het bosleerpad waar we op vaste afstanden een uitgestippeld traject hebben met informatie borden, die ons alles vertellen over de geschiedenis en het beheer van het bos alsook over de typische planten en dierenleven. Kleine zanderige en graspaden werden onder de voeten geschoven door een stukje nog onbewandeld bosgebied, dit alles in een oase van groen en rust , wandelen in het bos is zalig leven in de natuur wat ons hart doet opfleuren . Het gezang van de vogels en de bries die de bomen deden kraken waren de enige geluiden die de stilte verbraken .

 

 

Mooie liedjes duren niet lang en in een oogwenk verlieten wij dit natuurparadijs om opnieuw uit te lopen op de planterijdreef om vervolgens opnieuw de andere afstanden te vergezellen op weg naar de fruitcentrale voor onze volgende rust. Het laatste stukje liep grotendeels rond het gehucht Markhove afwisselend langs rustige wegen om te eindigen op enkele onverharde wandelwegen rond het sportstadion  van Kortemark alvorens we als tevreden wandelaars opnieuw de startzaal binnen liepen waar wij als afsluiter nog een heerlijke Hapkin soldaat maakten.