Home arrow Verslaggeving arrow Voorbije activiteiten arrow Voorbije activiteiten en tochten arrow Met Les Charmilles langsheen de Hoge Venen
Met Les Charmilles langsheen de Hoge Venen PDF Print Email
Geschreven door Jean-Pierre Declerck   
zaterdag 17 juli 2010

Een uniek stukje België, de Oostkantons. Hier ligt het 5000 ha. grote natuurgebied Hoge Venen , één van de laatste hoogveenlandschappen in Europa. Vrijdag zijn wij voor een wandelweekend hierheen getrokken en vandaag zaterdag gaan wij een 30 km afhaspelen bij de Marche Club Les Charmilles in Xhoffraix. Hoog boven Malmédy gelegen is dit de poort tot de Hoge Venen.

   

In de zaal Les Charmilles is het al een drukte van belang als wij rond de klok van 9uur inschrijven. Vlug wat fotootjes voor het wandelverslag en dan op weg. Wij beginnen er aan bovenaan de skipiste en lopen dan het dorp even door. Voorbij de kerk en de Mariagrot vlug een eerste grindwegje in dat tussen de weiden afdaalt . Ver aan de einder ontwaren wij het kasteel Reinhardstein, maar dan worden wij door een donker dennenbos opgeslokt. Licht aan het einde en dit is de weg naar Malmedy die wij dwarsen om nog eens in het duister van een dennenbos te verdwijnen. Een eerste kuitenbijter volgt om tussen wat weiden een graspaadje te volgen , wat verder nog eens de weg over bij de plaats Trois Hêters genoemd. Een eerste biezenpad leidt naar controlepost 1 , midden het bos na 5,1 km.

De langere afstanden beginnen hier aan een prachtparkoers dwars door de Fagne Thirifaye. Eerst nog een grindpad , maar dan wordt het steeds smaller, een desolaat landschap met hier en daar een den  of wat berke , roze dopheide, een helblauwe klokjesgentiaan, nu en dan een loofbosje. Bij het bord Réserve Naturelle Fraineu et Lovaiseu haakt mijn Denise af en gaat voor de kortere afstand van 22. De vele rijpe bosbessen zijn een te grote verleiding. Hopelijk wordt dit deze avond geen indigestie. Bij de plaats les 6 hêtres bewandelen wij een stukje trilveen. Het is er zompig en je voelt de grond zo onder je schuiven. Heelhuids kom ik op een graswegje dat mij bij een rustpaviljoentje afzet en dat is controle 2 na 10,7 km.

Hier moet een lusje van slechts 3 km gestapt worden, maar welk één. Eerst wat op onze passen terug, zelfs een stukje asfalt maar dan de Fagne de Polleur in. Eerst nog een bospad, dan biezenwegjes langs een ros beekj , gitzwarte vennetjes, lattenwegjes en knuppelpaden sturen ons door dit uniek stuk natuur. Bij het Croix des Fiancés komen wij op een keiweg die nogal steil oploopt, volgen nog wat bospaden om terug bij ons paviljoentje aan te belanden . Het gaat nu de andere kant op, onmiddellijk op een vettig wegje tot het jachtpaviljoen Bèleu .Vanaf hier lopen wij op grindpaden door het bos tot de weg naar Eupen die wij dwarsen dicht bij het Signal de Botrange met zijn 693 m.het hoogste punt van ons land .Een streep asfalt langs de grote weg volgt . Bij een rode vlag ( teken van brandgevaar ) een grindpaadje in , nu steeds dalende bospaadjes tot het riviertje de Bayehon . Een prachtig , maar gevaarlijk stuk parkoers komt er aan .Je komt amper vooruit door de vele uitstekende boomwortels .Hoewel uitstekend gepijld is het toch steeds uitkijken om je weg niet te verliezen hier .Op en af , veelal langs het water bereiken wij eindelijk een brugje .Enkele tientallen meter lager Le Vieux Chêne waar controle 4 zich situeert na 18,2 km.

  

Een kaarsrechte bosweg stuurt ons naar het bos van Les Tailles . Via wat doorkijkjes bewonder je hier steeds prachtige vergezichten .Er volgt een snelle afdaling die ons terug bij de Bayehon afzet . Dicht bij de waterval volgt een nijdige klim. Boven verschijnt Ovifat aan de horizon , maar het gaat het dal in tot Longfaye waar iedereen bijna de controle mist .In een garage verborgen achter een haag deelt Snorremans stempeltjes uit na 22,7 km. Het dorp met meerdere mooie gerestaureerde oude boerderijen wordt doorlopen , dan wat stille wegjes tussen bebloemde weiden tot het bos van Hargister . Eens hier voorbij bereiken wij opnieuw Xhoffraix waar Denise meerdere hoeves aan het inspecteren is , die verborgen liggen achter hoge haagbeuken die in de winter bescherming bieden tegen de snijdende koude wind  die over de Hoge Venen blaast .Opeens de kerk van Xhoffraix recht voor ons , maar wij worden nog eens de natuur ingestuurd . Aan het einde van een asfaltwegje een tentje voor een laatste controle na 27,3 km. Op slag een smal graswegje in voor ons laatste lusje . Even wat huizen , dan steeds veldwegjes met majestueuze vergezichten , een laatste klimmetje naast de skipiste en onze 30 km zit er op .

Marche Club Les Charmilles is naar mijn weten de enige club in de streek die een volledige wandeling in de Hoge Venen aanbiedt .Het staat buiten kijf dat dit een natuurtocht “ buiten categorie “ is .Een wandeling die iedere natuurliefhebber op zijn programma moet hebben .

Geniet mee van enkele fotoreportages :