De voorbije dagen was het feest geblazen bij de Witsoonestappers uit Krombeke naar aanleiding van hun 25ste verjaardag en hoe kan men dit beter afronden door op de Nationale Feestdag hun 25ste Witsoonetocht  aan de wandelaars voor te schotelen. Dit alles vanuit het piepklein dorpje Krombeke, verscholen in het Poperingse hoppeland waar men vanuit zaal “ De Bampoele” een waaier van afstanden voorgeschoteld kreeg gaande van 4 tot 34 km , een wisselbekertocht door het hartje van de Westhoek.

Onder de schaduw van de Sint- Blaesciuskerktoren trokken wij op weg door het onvervalste stukje Westhoek. Een kleine asfaltweg piloteerd ons langs een slingerende weg door velden en weilanden met aantrekkelijke landschappen over het licht heuvelend land. Zo liepen wij op weg naar het wereldwijd bekende dorpje West–Vleteren welke we zouden binnenlopen langs de lange kruisstraat. Af en toe kon men genieten van een klein oud veldkapelletje omringt door menige typische boerderijtjes zoals het “ Patershuys” .  Een landelijke herberg “ De Sportvriend “ bracht ons het water in de mond, gelukkig konden we  even verder  rusten in de abdijschool  in de nabijheid van de Sint- Sixtusabdij , waar de wereldbekende Trappist van West-Vleteren gebrouwen wordt door de monniken. Het bier werd in 2005 verkozen tot “ beste bier ter wereld “ en is bijzonder moeilijk te verkrijgen omdat het alleen op kleine schaal wordt gebrouwen.

Na de nodige verfrissing werden we opnieuw op pad gestuurd vanuit het schooltje naar een klein onverhard kerkwegeltje en zo op weg naar de Sint Sixtusbossen waar enige tijd het gelijknamige wandelpad gevolgd werd. Het werd gezellig vertoeven in de rust van de natuur en het gezang van de vogels. Een diep karrenspoor bracht ons uiteindelijk aan de rand van het bos ter hoogte van het Donzinghem Military Cemetery, een Brits militaire begraafplaats vol herinneringen aan de gruwelen van de Eerste Wereldoorlog. Met deze beelden in het achterhoofd liep het verder langs graspaden om even later voor een tweede keer afgezet te worden aan de rustpost in het schooltje.

Na eventjes te verpozen trokken wij terug op weg voor een volgende uitdaging tussen het landelijke landschap van de uitgestrekte velden, allemaal eigendom van het klooster. Aan de horizon kreeg men een mooi uitzicht op de West – Vlaamse heuvelzone . Via het gehucht De Nachtegaal en de Sint – Sixtusstraat trokken we naar de kleine Kerselaardreef waar het stappen was tussen de hoge hopperanken  in de uitgestrekte Hoppevelden een uniek beeld voor deze streek. De gehuchten de Kerselaar en ’t Vogeltje waren onze volgende bestemming. ’t Vogeltje heeft een rijke geschiedenis. Bruno Merris , deken van Poperinge, sticht in 1837 een klooster op het gehucht. Klooster en school dateren uit 1841, de kapel werd in 1856 ingewijd. Het praalgraf van de dichter bevindt zich in de kapel , toegewijd aan OLV Onbevlekt . De patroonheiligen van de weldoeners sieren de brandvensters. Hier kondigde er zich opnieuw een rustplaats aan in een loods in de omgeving van een planten kwekerij .Een verfrissing was er een welgekomen geschenk want het was opnieuw aardig warm geworden.

Onze volgende opdracht zou er eentje worden om lang over na te praten. Eventjes liepen wij langs het domein “ De Lovie” om er binnen te lopen langs een prachtige beukendreef midden de uitgesponnen natuur. Het domein fungeerde vroeger als sanatorium voor langdurige zieken en sinds 1960 voelen mensen met een mentale handicap er zich thuis , naar ik vernam zouden er hier een 600 tal andersvaliden verblijven. Midden het domein staat het kasteel gebouwd door de familie Merris in 1856. Prachtige wandeldreven tussen hoge bomen wisten ons uiteindelijk af te zetten in de nabijheid van het Canada bos die we binnenliepen langs mooie zanderige , heen en weer slingerende , bospaden tussen Eiken en Beukendreven . Een attractief wandelpad zette ons op weg tussen de Hoge Koningsvarens , bos en prikkeldraden , dit alles in de omgeving van de prachtige natuur waar de fauna en flora op die tijd van het jaar het mooist is . Na genoten te hebben van deze overheerlijke  natuurdoorsteek werd het nu eventjes flirten tussen de groene omgeving met om ons heen uitgestrekte tarwevelden , waar het oogsten ervan reeds begonnen is. Zo liepen we terug op weg naar onze laatste rustpost.

Terugkeren deden we eventjes langsheen het Bardelenbos en de landelijke Doornhoek met zijn mooie landelijke huisjes omringd door verzorgde tuintjes. Het werd heel eventjes flirten tussen de dorpjes Proven , West -  Vleteren en Krombeke , de gemeente waar het allemaal om te doen was en waarvan we van ver een zicht kregen op de rijzige kerktoren. Zo bereikten we uiteindelijk het einde van deze heerlijke jubileumtocht    om af te sluiten met een sappig Nonnenbiertje  en daarop nog een Hommelbiertje, gelukkig hadden de Witsoonestappers niet alles opgedronken tijden hun voorbije feest naar aanleiding van hun 25 ste verjaardag. Gezellig op de buitenterras konden wij terugblikken op deze uiterst geslaagde wandeldag waarop de parcoursmeester en het volledige jubileumteam een pluim op de feesthoed verdienden voor hun vele inzet en werk welke zij besteed hadden aan hun organisatie, en nu hopelijk op weg zijn voor nog maar eens 25 jaar wandelgenot binnen hun bloeiende vereniging .

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )