Wat kan er heerlijker zijn dan op een zonnige zaterdagmorgen het weekend in te zetten met een flinke wandeling ? Dus de wandelschoenen uit de kast en weg naar het nabije Gits waar Voetje voor Voetje ons verwelkomde in zaal ’t Withuis , midden het prachtige domein van Dominiek Savio. In de feestelijke zaal kreeg men ter gelegenheid van de Gitsbergroute, een waaier van afstanden aangeboden waarbij een 50 km de absolute uitschieter was. Wij echter zouden tevreden zijn met de 23 km, een kwestie van een drukke wandelperiode goed in te zetten.

Onder een stralende zon trokken wij van leer in de prachtige groene omgeving van het  Dominiek Savio domein met middenin het mooie kasteel. Het  instituut biedt een ruime waaier van woonmogelijkheden aan personen met een handicap, zowel personen die behoren tot de doelgroep werkende ( voornamelijk in beschutte werkplaats), als niet werkende kunnen hierop beroep doen. In gedachten voelden wij ons gelukkige mensen, die hierop  geen beroep moeten doen, en  nog onze zo felbegeerde wandelsport kunnen beoefenen. Net buiten het domein kreeg men een zicht op de  Grijspeerdmolen, een houten staakmolen op een torenkot. Hij werd in 1771 in Westkapelle gebouwd. In 1975 werd hij als monument geklasseerd om in 1979 zijn bestemming te krijgen in de omgeving van het Dominiek Savio domein waar hij in 1984 volledig gerestaureerd werd. Een mooiere start konden wij ons niet inbeelden alvorens wij via de stationsbeurt een weg trokken langs een rustige asfaltweg in de nabijheid van de spoorweg naar het gehucht “ Onledemolen” . Mooie tegelpaden in de “Stevenistenwijk“ lieten ons meegenieten van de voorbode van het “Glazendorp" om even verder te kuieren tussen de kool- en seldervelden alvorens de dorpskern binnen te lopen om te gaan rusten in het Ontmoetingscentrum.

Het volgende gedeelte zou er eentje worden van een kleine 9 km lang. Een klein steegje bracht ons aan het Burgemeester Lievenspad, een tegelpadje uitlopend aan de rand van enkele sportvelden. Van hieruit zou het grotendeels een landelijke verkenning worden langs agrarische wegen tussen uitgestrekte groentevelden,  boerderijen en groentenbedrijven omringd met grote glazen serres, vandaar dat Gits de naam meekreeg van “ Glazen dorp“.  In dit landelijk pracht stond even verder het mooie kapelletje opgericht ter ere van OLV van Banneux. Dit kapelletje werd in 1941 opgericht in opdracht van Arthur en Helena Lagrou als dank voor de behouden terugkeer van hun pleegzoon uit een 18-daagse veldslag in 1940.

Zo liep het verder tot op de drieluik Gits-Hooglede-Kortemark , waar we een lang verwachte mooie  onverharde veldweg opgestuurd werden doorgrieft met diepe karrensporen midden uitgestrekte landerijen , tussen hoge muren van maïs, een pareltje voor iedere natuurliefhebber. Op Kortemarks grondgebied presenteerde men ons een waaier van onverharde zand- en graspaden, afgezet met mooie lindebomen midden een oase van rust en groen in deze natuurlijke boerige omgeving. Daaropvolgend werd men langs een klein padje tussen bomen en prikkeldraad de diepte in gestuurd naar de Krekevallei, mooi en attractief eveneens het daaropvolgende zandpad tussen de aardappelvelden en zo op weg naar het gehucht Kortemark-Elle waar kon gerust worden in het plaatselijke schooltje en waar een verfrissing  meer dan welkom was.

Na een drankje liet men ons een groen lusje maken langs een kerkwegeltje rond het gehucht. Nu zouden wij enige tijd de rustige geasfalteerde Oude Zeedijkweg bewandelen om afgezet te worden op de “Grijspeerdwegel”, een kiezelweg op weg naar grondgebied Torhout waar andermaal enkele rustige landbouwwegen onder de voetzolen geschoven werden. Ter hoogte van het  “Zwarte gat”  met zicht op een uitgestrekt  “Chrysanten“ plantage kregen wij opnieuw de toren van de Sint-Jacobus de Meerdere kerk in het vizier , meteen de voorbode van onze volgende rust in het reeds eerder bezochte Ontmoetingcentrum , waar het aardig druk geworden was.

Het daaropvolgende gedeelte zou werkelijk het hoofdstuk van de dag worden. Via de Sancta Roza wijk volgde men nu een mooi graspad lopende omheen het voetbalveld. Even verder werden we een onverhard stukje privé weg opgestuurd van de “Dalhoeve“ , slingerend tussen de velden op weg naar de gekende “Gitsberg” , een oude getuigenheuvel van 1,1 km lang waarbij men 29 hoogtemeters overbrugt met een gemiddelde stijgingspercentage van 2,6 %. Een mooie belevenis tussen de hobbelige kasseien omgeven door statige bomen. Bovenop de berg op de wijk “Bergdal” konden wij de goedlachse Luc Vandewalle begroeten, ditmaal niet in wandeluitrusting maar in een werkmanspakje, leunend op zijn schop, een beetje treurend kijkend naar zijn wandelvrienden. Iedereen begroette hem en zo voelde hij zich toch nog gelukkig met in het achterhoofd denkend op de zondagse wandeling binnen zijn eigen club. Na de begroeting aan vader en zoon Benny liepen wij verder naar de prachtige Rodenbachdreef met zijn heerlijke boomrijen. Zo begonnen wij aan onze laatste meters van deze overheerlijke wandelopdracht in en om het “ Glazendorp” .

Er heerste een drukte van jewelste in zaal ’t Withuis waar de dranken rijkelijk vloeiden en iedereen zijn tevredenheid uitte over deze heerlijke zaterdagse wandeltocht waarbij alle lof gestuurd werd aan het adres van de parcoursmeester en alle vrijwilligers die hier ten dienste stonden van de vele wandelaars. En het zullen er veel geweest zijn want rond de middag wezen de bordjes reeds op 1300 deelnames en wees gerust er zullen er daar nog een pak bijgekomen zijn in de namiddag.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Georges Ditillieu )
• fotoreportage ( Bernard Haeyaert )