|
Dat is mien Limburg. Limburg allein. Doa geit niks bove. Zo is der mar ein.
Zo wilde graag een “fiere” Limburgse wandelaar ons dat zien te vermelden. En achteraf gezien moeten we misschien wel een klein beetje toegeven dat hij gelijk heeft … We maakten dit weekend dus een 2 daagse wandeluitstap in Limburg.We waren reeds van vrijdag te gast bij Ed en Cher in Zonhoven,waar we onze “ uitvalbasis” hadden voor onze onderscheidenlijke wandelingen in Paal en Zutendaal, telkens op een goeie 20km afgelegen. Voor onze eerste wandeldag trokken we richting Paal, een dorp en deelgemeente van de stad Beringen, in de Belgisch-Limburgse Kempen grenzend aan Tessenderlo, Diest, en Lummen.
   De organisatie was in handen van WSV Wandelend Paal, waar we van voorzitter Eddy Broos vernamen dat de club niet minder dan 715 leden telt! Hij moest “ootmoedig” toegeven dat hij niet al zijn leden kende. Zelf is hij reeds 12 jaar voorzitter met nog 14 bestuursleden.Vandaag kan hij ook rekenen op een 60 tal medewerkers, wat ook nodig blijkt te zijn,want de teller stond reeds op meer dan 1300 wandelaars in de namiddag.   We kiezen voor de 20km tocht, vertrekkend vanuit de St.Jozefschool op de Hei…in de richting van Brelaar. We duiken meteen een bos in en vervolgen door het Willebroek in de richting van Vleugt. We doorkruisen het prachtige natuurgebied De Vallei van de Drie Beken, een gebied van ongeveer 1400ha die zich uitstrekt van aan de Paalse Plas tot in Molenstede. Dit kleinschalig landschap met onverharde wegen, bomenrijen, greppels en grachten, hooilanden ,bos en heide zijn een ware beleving. Omdat dit ook nogal een vochtig gebied is zorgde het bosbeheer voor de aanleg van een plankenpad zodat wij onze voetjes droog houden. Nadat we nog even flaneren op de flanken van de Molenberg naderen we stilaan de dorpskern van Deurne,waar we toe zijn aan onze eerste rustpauze.   We gaan verder langs de vele bos- en veldpaden en genieten van de mooiste stukjes natuur op de grens van Vlaams-Brabant en Limburg. We freewheelen lustig verder langs rustige asfaltweggetjes tussen het groen tot we toe zijn aan onze 2 pitstop in het lokaal van de schuttersgilde. Die bij het bekijken van de trofeeënkast althans al vele hoofdvogels moeten binnen gehaald hebben. Onze laatste kilometers brengen ons over de Klitsberg. We worden kriskras door de dichte loof- en dennenbos begroeiing geloodst. Het is klimmen en dalen richting Meelberg om voet te zetten aan de Paalse Plas,die werd uitgebaggerd om aan de overkant van de E 313 de industrieterreinen van Tessenderlo op te spuiten.We kuieren verder langs de oevers en vervolgen inmiddels tussen de golvende baantjes van de golfclub waar menig golfer aan “het putten”is. Tussen de hoge canada’s door ontwaren we intussen het kerkje van de Hei zodat we toe zijn aan het einde van deze prachtige streek- en natuurwandeling.
We kunnen alleen maar besluiten dat we hebben G-enoten en de organisatie een dikke pluim verdiend. Geniet mee van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
