Dit waren de hoofdpunten, van wat een zeer genietbaar en afwisselend wandelparkoers zou worden bij Vreugdestappers Huldenberg. Wij schrijven ons is in het pakhuis nu rustig en vredig, maar in vroegere tijden een plaats van hard labeur. In de hal herinnerd ons een gedicht aan de tijden van weleer die klinkt als volgt. “ Dit was ooit eens een plaats van hard labeur. Gerst en zweet hingen hier als geur. Dit was ooit eens plaats van hard labeur. ’t Pakhuis van de brouwerij was vaak toneel van slavernij.  Maar nu hangt hier een gans andere sfeer niet te vergelijken van die van weleer. Eenieder die hier komt is kontent en blij, want hard labeur en slavernij is er niet meer bij. “  Een prachtig zomerweertje met een licht briesje vergezeld ons op het wandelparcours.

Langs het op de hoogte gelegen kerkje gaan wij links op onmiddellijk een stukje klimmen Het behoorlijk klimmetje brengt ons boven aan het kerkhof via een smal tarmacje en even later via een veldweg zijn wij tussen de maïs of met een oeroude benaming te zeggen tussen de tussentarwe de velden in. Na de maïs en een stukje bos komen wij langzaam in het golvende landschap terecht. Wij krijgen later nog een smal veldpaadje en  mogen nog een stukje klimmen, zodat zich nog een mooier zicht vormt over het landschap. Eerst was het steil naar boven en nu is het steil dalend naar beneden, het spreekwoord is dan toch juist want na bergop komt steeds berg neer. De hemelse rust, de heerlijke zomergeur van het in het zonlicht opwarmende hout, het gezang van onze gevederde vrienden en die heerlijke stilte, een stokoud paadje brengen ons in hemelse sferen door het bos heen, dat is pas heerlijk hemels genieten.

Wij komen langs een klein idyllisch kerkje door van een rustig dorpje en in het plaatselijke schooltje benutten wij onze eerste verzorgde rustpost, wij bevinden ons in Loonbeek. Via de kouterstraat gaan wij in dalende lijn naar de kasteelpoort toe, dan is het linksaf en via een veldweggetje terug het bos in voor een stukje langs de IJse het is een heerlijk natuurpark om door te wandelen. Het kronkelende paadje brengt ons een verrassing want op een onverwacht momentje is het klimmen geblazen, geen paniek de hellingen zijn gematigd maar zij, kruipen toch in de kuiten, maar wij laten ons niet kennen. Als wij op het hoogtepunt komen in een open plek het bos uitkomen krijgen wij een mooi panorama, en krijgen wij ook een inzicht van de vele bomen en houtlanden die deze streek nog rijk is. Wij dwarsen het tarmacje en stappen richting St. Agatha-Rode toe.

Het is een dalend betonpaadje tussen hoge bermen en de beschermende groene struiken, en tussen dit alles schuift een zacht zomerbriesje door, een hemels wandelgevoel geeft dit..
Even verder een nieuw veldpaadje brengt ons een ander bos in, na het bos een veldweg, een tarmacje en een oud bonkig kasseitje brengt ons terug in het dal. Na een miniem stukje grote weg zijn wij links af aan de garage terug behoorlijk aan het klimmen, een eind verder nog een stukje hoger, op de hoogte nog maar eens dat heerlijk mooie landschap bewonderen om dan langzaam maar zeker af te dalen naar de IJse en zo een tweede maal in het schooltje van Loonbeek onze volgende rustpost te benutten.

Het derde en laatste gedeelte brengt ons in dalende lijn naar de kasteelpoort toe en nu mogen wij rechts af voor een flink stuk langs het stroompje. Een snel stromend riviertje, kristalhelder water en een klaterend geluid bieden ons een romantisch gevoel, die o zo prachtige eenvoudig rustige natuur brengt ons als het ware naar hogere regionen. In het kristalheldere water speuren wij naar een visje maar er is geen staartje te zien. Enkele stille getuigen van een eerder vergane druiventeelt vinden wij in enkele oude  druivenserres

En zo komen wij stilaan aan het einde van onze zeer verzorgde afwisselende en zeer genietbare wandeldag. De streek was mooi, het weer was goed en de organisatie zeer verzorgde.

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

• fotoreportage ( Wilfried Rogier ) 
• fotoreportage ( Walter Algoedt )
• fotoreportage ( Kurt Maetens )