Naar maandelijkse getrouwheid begeef ik mij in het begin van een drukke wandelweek naar het wandelpretpark Aviflora, waar voorzitter Marnic  Goossens reeds van in de vroege morgen klaar stond om de stappers te verwelkomen in zijn wandeltempel . Ook vandaag konden wij gebruik maken van drie afstanden, waarvan de langste 19km bedroeg  en  de nadruk vooral  gelegd werd op landelijk wandelen. Voor de parcoursmeester is het maandelijks een hele klus om steeds maar nieuwe uitdagingen aan te gaan iets wat hem nog aardig lukt ook, vandaag zou hij het andermaal bewijzen.

Onmiddellijk na de start trokken wij door een stukje privé domein op weg naar een kleine industriezone. Een weinig verder kondigde er zich een eerste wandeldreef aan afgeboord met mooie lindebomen. Ezels en geitjes stonden hier vol belangstelling de wandelaars te beloeren. Hierop werden we een onverharde boerenweg op gestuurd die zich rond de velden plooide op weg naar een eerste rust in herberg “ De Krekel “.

Na de koffie bracht een mooi wandelpad ons aan de rand van het “ Kapellebos” en “ Kabouterbos” waar men het groene domein van het Meulebeekse park aandeed. Wandelen langs mooie wandelpaden in de omgeving van waterlopen en visvijver, omringd door de vele sportvelden, was dit. Een graspad zette ons af aan de mooie kapel opgetrokken ter ere van OLV Van Bijstand met opvolgend  de “ Preiroute” en het “ Veldepad”  die ons richting enkele kleine gehuchten rond Meulebeke stuurden . Ter hoogte van het gehucht “ Bloemenhove” kondigde er zich een kleine kerkwegel aan die ons omheen een bedevaartstuin loodste. De onverharde veldpaden volgden elkaar vliegensvlug op, meestal zanderige stroken tussen preivelden, waar het mulle zand bij iedere stap een stofwolk achter liet. Van op de Heuvelrug konden we verder genieten van de natuurlijke omgeving , iets wat bijbleef tot aan de volgende rust bij de “ Ijsbeer” , een heerlijke verbruikzaal in een groene omkadering, waar wandelaars en fietsers thuis horen.

Nu kregen we een landelijke lus aangeboden, meestal lopend langs natuur- en graspaden midden uitgestrekte landerijen, tussen hoge maïsvelden, gelegen op een heuvelrug van waaruit verre uitkijkposten ontplooiden. Het boerenlandschap achter ons gelaten, liep het even door het gehucht “ Turkeyen” om even vlug opnieuw de velden in te trekken langs onverharde karrenwegen afwisselend met graspaden tussen het hoge kruitgewas opgevolgd door enkele privé doorsteken waar men genoot van de grote glazen serres waarin de rode tomaten als kerstballen pronkten. Een lang graspad tussen bomen en hagen bracht ons terug in de “ Ijsbeer” om er terug te gaan rusten bij een dampende koffie of voor sommigen een lekker ijsje .

De terugweg zou grotendeels zijn verloop kennen langs rustige autoluwe asfaltwegen tussen verzorgde boerderijen, landelijke huisjes met hier en daar een prachtige villa. Opmerkelijk was wel de passage langs een vlasbedrijf waar het vlas na het roten in kapelletjes op het veld te drogen stond, een prachtig beeld die ons deed terugdenken aan de goede oude tijd. Net voorbij de “ Kouterhoek” konden we opnieuw genieten van enkele veldwegels midden de groentevelden om deze heerlijke tocht af te sluiten langs een veldweg aan de rand van een klein bosje en zo uiteindelijk uit te lopen aan het gekende pretpark waar enkele uren vooraf alles begonnen was.

Het was andermaal zeer druk in de feestzaal , rond de middag waren er reeds een kleine 700 wandelaars de revue gepasseerd. De vele wandelaars spraken opnieuw hun tevredenheid uit over het aangeboden parcours en waren vol bewondering over het werk die de parcoursmeester hier telkens verzet, om ons toch telkens een heerlijke wandeltocht voor te schotelen . Alvorens huiswaarts te keren schoven menige aanwezigen hun voetjes onder tafel om te genieten van de heerlijke dagschotel aan wandelprijzen . Wij konden opnieuw spreken van een welgeslaagde wandeldag , nu vlug huiswaarts en aan de slag om u dit wandelverslag te presenteren.

MEER FOTO's >>>