|
Als afsluiter van een drukke wandelweek verkoos ik een uitstap te ondernemen naar het landelijke en schilderachtige dorpje Lissewege, in de volksmond ook het “Witte dorp“ genoemd. Vandaag zouden de Brugsche Globetrotters ons van uit de Gemeenteschool op pad sturen langs de toeristische plekjes van en rond het kunstbeelden dorpje. 
Onder een stralende zon werden we van uit de piepkleine startplaats op pad gestuurd langs een mooie grasweg gelijklopend met de spoorweg Brugge – Zeebrugge , hier werd de rust af en toe eens verbroken door een grote goederentrein die zich richting zeehaven stuurde. Via een draaihekken werden we een weiland binnen gestuurd waar het “ Ter Doest “ wandelpad zijn opwachting maakte en wij onze weg zochten tussen een grote kudde koeien , die als spelbrekers ons de weg durfden versperren. Uitlopen deden we op de “ Ter Doestdreef”, een weg naar de voormalige abdijencomplex van Ter Doest .   “ Deze abdij speelde een belangrijke rol bij het inpolderen van gebieden in Vlaanderen, Zeeland, Holland en in de wolhandel. De bijliggende tiendschuur stamt uit 1250 en is de enige nog resterend abdijgebouw . Ze is 50 meter lang en 23,75 m breed, de puntgevel is 30,75 m hoog en de hoogte van de zijmuren is 9,25 m. Twee rijen van elk 10 eiken pijlers dragen de bijna 800 jaar het unieke dakgebinte . Tot voor 1711 was de schuur met stro bedekt, nu bestaat het dak uit 38.000 Boomse pannen “. Wij stapten echter verder langs de prachtige hoge bomen en de rieten bermen tot aan de zeshoekige Ter Doest kapel uit 1687, gebouwd in opdracht van Abt Martinuis a Colle, met stenen van de verwoeste Abdij . Even verder stuurde de parcoursmeester Jan ons de groene berm op, een zanderig wandelpad omgeven door hoog struikgewas met rechts van ons uitgebreide vergezichten over de verdronken weilanden , waar watereendjes zich behoorlijk thuis voelen. Hier konden we genieten van alle rust en stilte midden een groene long , een stukje natuur op zijn best . Ter hoogte van de spoorwegbrug te Dudzele maakten we een ommezwaai om een tijd lang te stappen langs het jaagpad van het Boudewijnkanaal . Eventjes terug de berm op om dan de diepte in te duiken naar de Pontstraat om vervolgens een rustig ommetje te maken langs de “ Tentoonstelling beelden route “ waar men een prachtig zicht kreeg op de Onze Lieve Vrouw Bezoekingskerk .   “ Deze kerk is een voorbeeld van kunstgotiek en gebouwd in 1225 tot 1275 . De kerk is driebeukig en is opgetrokken in moefen, dit zijn bakstenen gemaakt van klei uit de Polders . De zuilen zijn van Doornikse kalksteen en de toren, zonder spits , dateert uit de tweede helft van de 13de eeuw. “   Hierop liep het over het prachtige marktplein met het gekende bronzen standbeeld van Willem van Saefinge een lekenbroeder uit de Abdij Ter Doest ( 1106). De vele aantrekkelijke witte eethuisjes vrolijkten het geheel op terwijl we langs een klein kasseien dorpsstraat onze weg verder trokken tussen witte bloemenhuisjes met er om heen de vele kunstbeelden en zo naar het gekende Lisseweegs vaartje, een oude kanaaltje, van oorsprong een natuurlijke waterweg tussen de stad Brugge en de Noordzee. Het loopt dwars door het dorpscentrum. Er liggen drie stenen bruggen over, de Tindebrug, de Heulebrug en de Roelandbrug . Langs een klein kasseien straatje konden we meegenieten van de vele bloemen die de boorden van het vaartje sierden om tenslotte opnieuw de gemeenteschool binnen te lopen voor een welverdiende rust na een prachtig geheel ronde het “ Witte dorp “.   Ook het volgende deel was van niet te versmaden. Eventjes liep het opnieuw langs het vaartje , stapten we tussen kleine typische witte huisjes en de vele bloemen die het geheel opvrolijkten. Nu trokken we verder langs een brede weg op zoek naar het dorpje Zwankendamme , hier huizen er slechts een kleine 800 inwoners , het was vroeger vooral bekend om zijn glasfabriek en Cokesfabriek. In een dorpsherberg , onder de toren van de Sint-Leo de Grote kerk konden we nog eventjes uitblazen.   Zo begonnen we aan onze terugweg, terwijl de grote afstanden verder trokken richting Zeebrugge om later net als wij een omezwaai te maken in de omgeving van het havengebied , met zicht op de Zeebrugse haven waar grote kranen klaar stonden om de schepen van hun vracht te verlossen. Nu was het grotendeels kuieren langs het kanaal met zicht op een natuurreservaat waar achtergebleven oorlogbunkers er verlaten bijlagen . Net voor we van het kanaal wegdraaiden kreeg men aan de overkant nog een beeld van de vroegere volkscafé “ De Overzet “ , genoemd naar de vroegere veerboot die de inwoners van Lissewege , net als de toeristen naar de kroeg brachten waar de gedroogde vis als zoete broodjes verkocht werden. Jammerlijk behoort dit alles tot het verleden, de café is onteigend en staat er verlaten bij , alvast een toeristische trekpleister die zo van de kaart geveegd werd. Nog eventjes maakten we een dorpsdoorsteek om uiteindelijk het einde te bereiken van deze aangename midweektocht.  
In de gemeenteschool heerste er een drukte van jewelste , het kleine startlokaal kon de menigte niet herbergen , gelukkig kon men nagenieten op de ruime speelplaats , waar het aangenaam vertoeven was onder de goudgele zonnestralen. De Globetrotters hebben de wandelaars vandaag laten genieten van de vele toeristische plekjes aangevuld met vele groene hoekjes en dat op een boogscheut van grootstad Brugge. Alvast bedank en tot de volgende keer . Geniet van enkele sfeerbeelden : |
Verslaggeving 
