Wie hoopte donderdag  te kunnen genieten van een aangename weekdagtocht had zeker geen rekenschap gehouden met de weergoden. Een klamme motregen bedekte onze autoruiten toen we het kleine gehuchtje Oostveld binnenreden, neergepoot tussen Oedelem en Knesselare met ongeveer een 1000 zielen. Gelukkig zou het wandelteam van Wandelclub  Beernem, zoals gewoonlijk zorg dragen voor mooie wandelparcours in een ongecultiveerd veldgebied omringd door een stuk ongerepte natuur met zanddreven en populieren. Voor het vervullen van onze Aktivia plichten konden we terecht in het kleine parochiezaaltje waar we een overzicht kregen over de parcours.

Onder een zwaar bewolkte hemel waaruit plakkende natheid viel, wat niet veel goeds voorspelde voor het nemen van foto’s, stuurde men ons onmiddellijk door een opverende graswegel, draaiend rond de achtertuintjes en  de Sint Petruskerk. Een stukje dorpstraat zette ons af op de Bruine Bergstraat, van bergen geen sprake, maar wel een   landelijk gebied doorkliefd met vele prachtige dreven afgeboord met hoge kromme populieren. Dit gebied noemen ze het Zwarte veld, die zijn naam te danken had aan een molen die na het in onbruik was gesteld omgebouwd werd tot stoommaalderij. Voortdurend zouden we verder slenteren langs smalle autoluwe landelijke wegen, stappend van de ene boerderij naar de andere, tussen de volgelopen grachten en uitgestrekte weilanden in een voor ons god vergeten landschap. Na enkele verharde dreven volgde de onverharde beukendreef, een zanderige veldweg tussen de hoge bomen met af en toe enkele drassige modderstroken. Een scherpe westenwind dreef de motregen tegen onze wangen, maar dit belette ons niet te genieten van dit ongelooflijk mooi natuurlandschap. Van dit alles konden wij genieten tot aan de rustpost in “ De Boshoeve “ waar het slurpen was van de koffie tussen de antieke stukken. Och ja , wij waren hier toch een beetje op onze plekke want stilaan beginnen wij er ook antiek uit te zien , grapje !!!

Lekker opgewarmd vervolgden we onze weg langs een lange verharde dreef afwisselend met onverharde stroken aan de randen van verschillende kleine bosjes. Een grasdreef duwde ons verder naar een smalle veldwegel die zich slingerend een weg baande tussen prikkeldraad, attractief genietend van mooie uitgestreken landelijke taferelen van uitgestrekte weilanden, knotwilgen en kabbelde beekjes, dit alles gelegen in het agrarisch landschap in de omgeving van de Katteberg. Nu werd het een beetje heen en weer geloop in de uitlopers van het Brugse ommeland en het vredig landschap. Af en toe kregen we een kleine plens  water over ons  toen we de Nonnendreef op draafden die ons verder richting het gezellige Oostveld opstuurde waar het einde gelegen was van deze ietwat verregende maar anderzijds aangename weekdagwandeling.

Ondanks alles was waren toch heel wat wandelaars afgezakt naar het gehuchtje, rond de middag stond de teller op een 500 tal deelnemers en de meesten zullen zeker genoten hebben van hun wandeling. Na een gezellig babbel onder wandelvrienden en een stevige handdruk met een dankwoordje aan bestuurders en medewerkers konden we tevreden huiswaarts keren en nu maar uitzien naar de Nieuwjaarsreceptie van Aktivia voor de provincie West Vlaanderen.