Lentetocht tussen Dijle en Lane

Geschreven door op 28-03-2016

Lentetocht tussen Dijle en Lane

Op paasmaandag gaat het richting  Ottenburg, de IJsetrippers organiseren er traditioneel hun Lentetocht. Ottenburg is een landelijk dorp en telt nog  een aantal typische Brabantse vierkantshoeven. Het dorp herbergt tevens het grootste archeologische monument van Vlaanderen: de Tomme, een door mensen aangelegd verhevenheid in het landschap. Destijds sprak men soms van het Romeinse graf maar deze langwerpige heuvel , mogelijk een ‘long barrow’ is veel ouder.

De officiële taal is uiteraard Nederlands maar vele geboren en getogen Ottenburgeraars kiezen voor het Ottenburgs om met elkaar te communiceren. Dit is een plaatselijk Brabants dialect, waarover reeds een boek is geschreven. We verlaten zaal de Linde langs de Sint-Nicolaaskerk met ommuurd kerkhof, door wat bebouwing en het voetbalveld duiken we het dorp uit. Langs de Grote Grubbe, een gehucht van Huldenberg stappen we zo het Hondenbos in. Naderhand ruilen we het bospad voor een trage wegel op de lange heide. Smalle paden, graswegels en keurige bosdoorsteken volgen elkaar op in de vallei van de Lane.

 

Starten door wegenwerken waarna landelijke verharde wegen ons verder brengen. Een oplopende kasseiweg wordt ons volgende ding, waarna we terug de veldwegen gaan opzoeken die geruime tijd onze medegezel worden. We krijgen prachtige vergezichten voorgeschoteld en het is op sommige plaatsen opboksen tegen de felle wind. Een schot en scheef kasseitje brengt ons op verharde slingerend wegen die ons afzetten aan een grote baan. Eventjes er langs naar de rust in een kantine van een voetbalplein. Na de rust lopen we rond het voetbalplein, naar een aardeweg die ons afzet aan de rand van het Rode bos. Aardewegen brengen ons verder langs de bosrand . Smalle slingerende paadjes loodsen ons verder tussen wat bebouwing het gaat op en neer. Een aardeweg zet ons af in het rode bos voor een volgende bosomloop over op sommige plaatsen slijkerige wegen. Het rode bos bevind zich op de rand van een plateau dat de scheiding tussen Dijle en Laan vallei. Vanaf 55 tot 2 miljoen jaren geleden was het hier en zee . In die tijd is er poreuze grof zand afgezet en zijn er kalkzandsteen en kiezelzanden gevormd. Onder dat zat bevindt zich een waterdichte kleilaag.

 

Verlaten het bos een kasseitje neemt ons verder mee. Een asfaltwegen brengt ons in ter lanen, langs de restanten van de watermolen. De molen werd vermeld in 1492 . In de Spaanse tijd werd hij verwoest en nadien heropgebouwd . In 1893 deed een brand veel schade ,waarna hij gerestaureerd werd en voorzien van een nieuw waterrad met een doorsnede van 3 m86. Het is een onderslag molen. Het water valt onderaan in het rad waardoor het tegen de klokwijzer in draaide Tot aan de tweede wereldoorlog was hier een zagerij. De nabijgelegen brug was een strategische onderdeel van de ‘ijzeren muur’ aan het begin van de tweede wereldoorlog en de Britten hebben hier heel even de Duitse opmars kunnen stuiten. Wat verder komen we aan de rust met aan de ingang het standbeeld van de sturfsteker Vroeger waren vele ter lanenaren turfstekers daarvoor is er een standbeeld opgericht om dat ter herinnering te brengen. N a de rust gaat het dat tussen de bebouwing ,een smal pad zet ons af op een kei vaneen kasseiweg hat gaat gestaag omhoog het blijft naar duren .Een wegje brengt ons door een woonkern naar een trage weg die ons in het Schaatbroekbos brengt voor en volgende bos omloop. Drukke baan dwarsen naar een brokken pad dat ons langs ‘ La Grand Bilande brengt. Het is een vierkantshoeve stoer ingeplant in de diepte van de Lane vallei. Ze biedt een majestatische aanblik, mede door het ongerepte en ongeschonden landschap. Omstreeks 1173 werd gans dit uitgebreid domein door de Hertog van Brabant van de monniken van Basse-Wavre geschonken. De huidige gebouwen dragen het jaartal 1784 en liggen gegroepeerd rondom een gesloten vierkante binnenplaats. Ook hier wordt deze weer gedomineerd door een enorm schuur. Een brokkenpad brengt ons op een veld weg dat wacht ons een hindernis namelijk een omgewaaide boom. Dienen er over te kleuteren om onze weg verder te zetten. Rustige veldwegen leiden ons verder door de Lane vallei. Een kasseiweg brengt ons terug tussen de bebouwing we krijgen de kerk in het vizier. Nog door wat bebouwing dat ons terug aan de startplaats afzet. Het was een prachtige tocht met veel natuur in een heuvelachtige streek .

Tekst Ides Codde

Geniet mee van enkele sfeerbeelden :

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate