Lentetocht tussen Dijle en Lane

Geschreven door op 17-04-2017

Lentetocht tussen Dijle en Lane

Op paasmaandag gaat het richting Ottenburg, de IJsetrippers organiseren er traditioneel hun Lentetocht. Ottenburg is een landelijk dorp en telt nog een aantal typische Branbantse  vierkantshoeven.. Het dorp herbergt tevens het grootste archeologische monument van Vlaanderen; de Tomme, een door mans aangelegd verhevenheid in het landschap.

Destijds sprak men soms van het Romeinse graf naar deze langwerpige heuvel, mogelijk een’ long barrow’ is veel ouder. De officiële taal is uiteraard Nederlands naar vele geboren en getogen Ottenburgeraars kiezen voor het Ottenburgs om met elkaar te communiceren. Dit is een plaatselijk Brabants dialect, waarover reeds een boek is geschreven. Na het bekijken van het parcour stellen we vast dat we eerst een lus maken rond Ottenburg van 7,6 km. We verlaten de Linde langs de Sint-Nicolaaskerk met ommuurd kerkhof, door wat bebouwing en het voetbalveld duiken we het dorp uit. Een kasseitje stuurt ons het Hondenbos in. Onmiddelijk een splitsing eerste maal naar rechts, lopen verder door het bos op slingerende wegen die geruime tijd ons medegezel zijn.

        

We verlaten het bos en aardewegen nemen ons verder mee, langs een radar van Belgocontrole gaat het verder tussen de velden. Een volgend bos doorsteekje brengt ons op smalle paadjes langs de rand van en langs de Tomme. Een aardeweg wordt ons volgend ding tussen de velden, het is op boksen tegen de wind en de hevige regen. Diep verscholen onder de paraplu lopen we verder. Een asfaltweg brengt ons terug tussen de bebouwing terug naar de startplaats. Na het nuttigen van een lekkere koffie en na een beetje opgedroogd te zijn gaan we terug van start. Het eerste gedeelte is identiek hetzelfde tot aan de spiltsing, deze maal gaan we rechtdoor. We gaan de veldwegen gaan opzoeken de geruime tijd onze medegezel worden het gaat op en neer het is een zeer heuvelachtig parcours, en krijgen prachtige vergezichten voorgeschoteld..

         

Langs de camping Gali verder over landelijke verharde wegen Een schots en scheef kasseitje brengt ons terug op slingerende verharde wegen, vervolgens een aardeweg die ons afzet aan de rand van het Rode bos Aardewegen brengen ons verder langs de bosrand. Waarna we het bos gaan opzoeken voor en volgende bosomloop over op sommige plaatsen slijkerige wegen. Het rode bos bevind zich op de rand van een plateau dat de scheiding tussen Dijle en Laan vallei. Van 55 tot 2 miljoen jaren geleden was hier een zee. In die tijd is er poreuze grof zand afgezet en zijn er kalkzandsteen en kiezelzanden gevormd. Onder dat bevindt zich een waterdichte kleilaag. Verlaten het bos een smal onverhard pad meent ons verder mee. Een asfaltweg brengt ons in Ter Lanen, langs de restanten van de watermolen. De molen werd vermeld in 1492. In de Spaanse tijd werd hij verwoest en nadien heropgebouwd. In 1893 deed een brand veel schade, waarna hij gerestaureerd werd en voorzien van een nieuw waterrad met een doorsnede van 3m 86. Het is een onderslag molen. Het water valt onderaan in het rad waardoor het tegen de klokwijzer in draaide. Tot aan de tweede wereldoorlog was hier een zagerij. De nabij gelegen brug was een strategische onderdeel van de ‘ijzeren muur’ aan het begin van de tweede wereldoorlog en de Britten hebben hier heel even de Duitse opmars kunnen stuiten.

        

Wat verder komen we aan de rust met aan de ingang het standbeeld van de turfboer.. Vroeger waren vele Ter Lanenaren turfstekers daarvoor is er een standbeeld opgericht om dat ter herinnering te brengen. Na de rust gaat het wat tussen de bebouwing, een smal pad zet ons af op een kei van een kasseiwegel het gaat gestaag omhoog het blijft naar duren. Een wegje brengt ons door een woonkern naar een trage weg die ons in het Schaatbroekbos brengt voor een volgende bosomloop. Drukke baan dwarsen naar een brokkenpad dat ons langs’ LaGrand Bilande’ brengt Het is een vierkantshoeve stoer ingeplant in de diepte van de Lane vallei. Ze biedt en majestatische aanblik, mede door het ongerepte en ongeschonden landschap . Omstreeks 1173 werd gans dit uitgebreid domein door de Hertog van Brabant van de monniken van Basse-Wavre geschonken. De huidige gebouwen dragen het jaartal 1784 en liggen gegroepeerd rondom een gesloten vierkante binnenplaats. Hier wordt deze weer gedomineerd door een enorm schuur. Een kasseiwegje brengt ons op een veldweg. Rustige veldwegen leiden ons verder door de Lane vallei. Een landelijke weg brengt ons terug tussen de bebouwing we krijgen de kerk in het vizier. Nog door wat bebouwing dat ons terug aan de startplaats afzet. Het was een prachtige tocht met veel natuur in een heuvelachtige streek.

Verslag: Ides Codde 
Fotoreportage (Ides Codde) 

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate