Met Cracks Wolvertem door de Brabantse kouters

Geschreven door op 28-01-2018

Met Cracks Wolvertem door de Brabantse kouters

Geprangd tegen de contouren van onze hoofdstad Brussel, weten de Cracks Wolvertem steevast een groen ingekaderde wandeling langs de Brabantse kouters te organiseren. Met de winterwandeling die vandaag ingepland stond zou het ongetwijfeld niet anders zijn, dus we gaan richting Basisschool ‘de Zonnebloem’ van waaruit de vereniging haar eerste wandeling van het nieuwe jaar organiseerde.

We verlaten de startplaats en lopen aanvankelijk wat tussen de bebouwing, waarna een smal pad ons in de Wolvertemse beemden afzet voor een prachtig groene passage, we volgen het beemden wandelpad. De Wolvertemse beemden liggen ten noorden van Wolvertem aan de samenvloeiing van de Molenbeek en de Meuzegemse beek. De lokale bevolking noemt de vochtige weiden en natte hooilanden langs de beken wel eens ‘ de bummeren’. Omdat de beken regelmatig overstromen blijft het gebied nat. We vertoeven geruime tijd in het gebied en kunnen genieten van alle natuurpracht die ons in de richting van Imde stuurt.

We gaan verder door bebouwing, richting Meuzegem waar de kapel van O.L.V-onbevlekt ontvangenis gebouwd werd door pastoor van Hasselt, een fervent erfgoedaanhanger, gebouwd in 1954. Een schots en scheef kasseitje wordt ons volgend ding door de kale Brabantse kouter. Een streepje beton op naar de volgende aardeweg die ons geruime tijd gezelschap zal houden en ons in de richting van Rossem stuurt. We volgen het kouterpad. Door wat bebouwing naar een smal doorsteekje langs de Sint-Mardaruskerk naar de eerste rust in het voormalige klooster omgevormd tot ontmoetingscentrum. Het voormalige klooster en de aanpalende meisjesschool werden voltooid einde 1899. Het bestuur werd toevertrouwd aan de congregatie zusters der christelijke scholen van Vorselaar die starten met twee klassen in het lager onderwijs en een kleuterklas.
Ik voel mij niet zo goed tranende ogen en lopende neus dus besluit om maar de dertien kilometers te doen. We verlaten het pittoreske dorpje waarna we de landelijke wegen gaan opzoeken, het brengt ons door gehucht Slozen. Een brokkenpad neemt ons verder mee en brengt ons langs de boskapel. Rond 1658 hebben onbekenden een Lievenvrouwenbeeldje opgehangen aan een oude eik in dit bos dat toebehoorde aan de baron van Imde.

        

Hier kwamen steeds meer mensen bidden en hun voorbeeld wordt tot op vandaag gevolgd. Deze uiting van Mariadevotie kaderde in de benarde tijden die deze streek toen doormaakte, want vooral de zeventiende eeuw werd vaak ‘ongelukseeuw‘ genoemd Oorlogen en besmettelijke ziekten zoals de pest teisteren de bevolking. De mensen waren angstig en stelden groot vertrouwen in de Heilige Maagd. Hoe meer volk op deze bidplaats samenstroomden, des te meer toonde de Moeder Gods haar goedhartigheid aan zieken en bedrukten. Op bepaalde dagen werden meer dan 8000 pelgrims geteld. Sindsdien wordt Moeder Maria hier nog steeds vereerd als ‘Behoudenis der Kranken’. De eerste houten boskapel werd vanaf 1695 vervangen door een stenen gebouw. Een prachtige dreef neemt ons verder mee.

De brokkenpaden blijven elkaar in snel tempo opvolgen en brengen ons langs het kasteel van Imde en de bijhorende kasteelhoeve. Het kasteel van Imde is een neoclassicistisch kasteel uit de 19e eeuw. De bijhorende gesloten kasteelhoeve dateert uit de 17de en de 18de eeuw maar heeft recente aanhorigheden. Het geheel is gelegen in een uitgestrekt landgoed met parken, weiden en vijvers. De molenbeek vloeit door het kasteel goed. Aanvankelijk was het kasteel eigendom van de heren van Leefdael. Tijdens de 17de eeuw was het bezit van de familie Verreyken, tot het door de prinsen van Thum en Taxis werd verkocht. Het oorspronkelijk slot werd in 1828 afgebroken en in 1855 vervangen door het huidige kasteel. Een lange dreef wordt ons onder de voeten geschoven en brengt ons terug in de Wolvertemse beemden. Een slingerend smal pad neemt ons verder mee door het gebied en stuurt ons terug in de richting van Wolvertem.  Langs de sportschuur en door een woonkern keren we terug naar de startplaats. Waar we kunnen genieten van een natje en een droogje om een verassende mooie tocht midden de Brabantse kouters af te sluiten.

        

Verslag: Ides Codde
Fotoreportage (Ides Codde) 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate